اينترنت- عليرضا مجيدي:
تصور کنيد تعدادي از سربازاني که از جنگهاي مهم جهان مثل جنگهاي داخلي آمريکا، جنگ جهاني دوم، جنگ ويتنام و جنگ ايران و عراق جان سالم به در برده بودند
روز بعد از عمليات و جنگ، درباره خاطرات و تجربههايشان مينوشتند و مردم سراسر جهان ميتوانستند اين مطالب را بلافاصله و قبل از هرگونه ويرايشي بخوانند.
لازم نيست خيلي تخيلتان را به كار بيندازيد. امروزه به ياري اينترنت و وبلاگها، ديگر نيازي به تصور و خيال نيست.
تعداد وبلاگهاي سربازان آمريکايي در کشورهاي عراق و افغانستان به طرز چشمگيري افزايش پيدا کرده است. سال 2004 تنها 50 وبلاگ نظامي وجود داشت. اين عدد در سال 2005 به 200 رسيد و امروزه تعداد وبلاگهاي نظاميان آمريکايي از هزار گذشته است.
اين وبلاگها پر از مطالب واقعي، ويرايشنشده و حاوي تجربيات و خاطرات دست اول هستند. به علاوه گاهي ميشود وبلاگهايي پيدا کرد که آخرين پست آنها، آخرين نوشتههاي صاحبانشان بوده است.
مارتينز 20 ساله که در 20 مارس 2005 بر اثر شليک گلوله يک تکتيرانداز کشته شد، در آخرين پستش چنين نوشته بود: «من زندهام، راه ميروم و براي برگشتن به خانه از اين جهنم، روزشماري ميکنم.»
به اين وبلاگها به طور اختصاري milblog گفته ميشود که خلاصهاي است از military weblog.
بسياري از مطالبي که در اين دست وبلاگها ميتوان پيدا کرد، روزنوشتهايي در مورد حوادث و کارهاي روزانه سربازان است ولي گاهي مطالبي هم پيدا ميشوند که چهره زشت و مخرب جنگ و همچنين هرج و مرج ناشي از آن را نشان ميدهند.
کالبي بازل نويسنده وبلاگ My War ، در يکي از پستهاي وبلاگش به تاريخ 5 آگوست سال 2004 يک روز قبل از جنگي در موصل مينويسد:
«دو مرد را در گوشهاي ديدم که آرپيجي دستشان بود، ماتم برد، سعي کردم خونسرديم را به دست بياورم، به آنها شليک کردم، بعد از آن ديگر نديدم کسي از آنجا تکان بخورد.»
بازل هم اکنون در بروکلين است. وبلاگ وي به سرعت محبوب و پربازديدکننده شده بود ولي مدتي بعد فرماندهان نظامي از وي خواستند قبل از ارسال هر پست، نوشتههايش را به آنها نشان دهد. آنها ميترسيدند مطالب اين وبلاگ افشاکننده تاکتيکهاي نظامي باشد. بازل مجبور شد بسياري از پستهايش را حذف کند.
ولي اين محدوديت به هيچ عنوان جلوي بازل را نگرفت، از هنگامي که وي از در ماه دسامبر به آمريکا برگشته، دو مقاله در يکي از مجلات نوشته است، همچنين وي به زودي يک کتاب در مورد خاطراتش منتشر خواهد کرد.
هيچ کس دقيقا نميداند چند نظامي آمريکايي در عراق و افغانستان وبلاگ مينويسند. در حال حاضر 148 هزار نظامي در عراق و بيش از شانزده هزار سرباز آمريکايي در عراق هستند. مسئله ديگر اين است که دسترسي به همه وبلاگهاي نظامي براي همگان ميسر نيست، بسياري از وبلاگنويسان نظامي ترجيح ميدهند، دسترسي به مطالب وبلاگشان را محدود به دوستان و اعضاي خانوادهشان کنند.
بسياري از وبلاگنويسهاي نظامي از لپتاپ خودشان براي نوشتن و بهروز کردن وبلاگهايشان استفاده ميکنند. آنها ميتوانند از کافينتهاي بزرگي که در افغانستان و عراق ايجاد شده است براي دسترسي به اينترنت استفاده کنند.
سايتهايي هستند که به معرفي وبلاگهاي نظامي ميپردازند. يکي از بهترين اين سايتها، سايت milblogging به آدرس http://www.milblogging.com است. نزديک به 1500 وبلاگ نظامي در اين سايت مرتب شدهاند. با رفتن به اين سايت ميتوانيد آخرين اخبار وبلاگستان نظامي را مطالعه کنيد.
ارتش آمريکا چندي پيش در 19 آوريل تعدادي از قوانين امنيتي خود را تغيير داد. بر اساس يکي از بندهاي قوانين جديد، همه سربازان قبل از انتشار مطالب بايد با مقام بالادستي خود در مورد محتواي مطالبشان مشورت کنند و نظر آنها را جويا شوند.
اين موضوع بايد در مورد همه فعاليتهاي اينترنتي مثل ارسال ميل، وبلاگنويسي و نوشتن در فورومها رعايت شود.
