در آن زمان مسؤلان وقت فدراسیون فوتبال کشور به فکر برگزاری یک دوره مسابقات لیگ باشگاه‌ها تحت عنوان جام تخت جمشید افتادند که پیشنهاد حضور نماینده‌ای از آبادان با توجه به پشتوانه قوی و سابقه درخشان این شهر در رقابت‌های کشوری باعث شد تا کارگزاران وزارت نفت آبادان را صاحب نماینده‌ای در اولین دوره رقابت‌های باشگاهی کنند.

بر همین اساس در این سال تعدادی از بهترین بازیکنان باشگاه‌های آبادان، جذب تیم صنعت نفت شدند و نفت آبادان آرام آرام به تیم محبوب مردم جنوب تبدیل گشت.

در آن سال‌ها مسابقات با کمترین امکانات ولی در سطح ایده‌الی برگزار می‌شد و نماینده فوتبال آبادان توانست با ارايه بازیهای قابل قبولی یکی از تیم‌های مطرح کشور شود.

این تیم سال‌ها با پیراهن باشگاه‌های کشورهای آمریکای جنوبی و گاهی اوقات باشگاه‌های انگلستان بازی‌های خود را انجام می‌داد. اما از اواخر سال 1355 با روی کار آمدن کادر مدیريت جدید و مربیگری شادروان منوچهر سالیا به پیشنهاد وی رنگ لباس تیم صنعت نفت رسماً به زرد برزیلی تغییر یافت. از همان سال صنعت نفت با نام برزیل ایران شهرت یافت.

بازیکنانی که به تیم ملی دعوت شدند

بسیاری از بازیکنان ملی پوش کشورمان در ابتدا فوتبال خود را از جنوب آغاز نموده اند . اما بازیکنان فوتبال صنعت نفت آبادان با توجه به فوتبال غنی و ارزشمندی که ارايه نموده اند مورد توجه مربیان تیم ملی قرار گرفتند.

در سطح جوانان بازیکنانی نظیر شهریار قاسمپور، عبدالواحد بزمه ملی پوشانی بودند که در تیم صنعت نفت آبادان بازی می‌کردند.

حسن نظری، ابراهیم قاسمپور، سید ابراهیم تهامی، عبدالرضا برزگری، علیرضا فیروزی، بهنام سراج، مجاهد خضیراوی در دهه های 50 ، 60 ، 70 ، 80 جز؛ نفرات مطرح فوتبال ملی بوده اند که همگی در تیم صنعت نفت آبادان حضور چشمگیر داشته‌اند.

به اعتقاد بسیاری از کارشناسان فوتبال دهه پنجاه، اسماعیل کشتکار و ذوالفقار نظام آزادی شایستگی حضور پر رنگ در تیم ملی به صورت بازیکن ثابت را داشته‌اند.

کم سن و سال‌ترین بازیکن تیم صنعت نفت در تیم ملی، علیرضا جمالی بود که در تیم نونهالان یکی از گلزنان برجسته رقابت‌های آسیایی به شمار می‌رفت.

گلزنان صنعت نفت

ماهیت گلزنی و فوتبال هجومی بازیکنان این تیم همواره صنعت نفت را در زمره تیم‌های هجومی و صاحب گلزنان برجسته قرار داده‌است. نفت چه در دهه پنجاه و چه در سال‌های بعد گلزنان بزرگی را به فوتبال کشور معرفی كرده‌است از جمله:

1- ذوالفقار نظام آزادی در سال 1354 با 11 گل نفر دوم گلزنان.
2- علیرضا فیروزی در سال 1368 با 11 گل نفر سوم گلزنان.
3- مهندس مهدی النداویبا 15 گل بهترین گلزن لیگ برتر.

صنعت نفت در زمان جنگ تحمیلی

هسته اصلی صنعت نفت آبادان پس از شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در شیراز شکل گرفت. شهری که در سطح فوتبال کشور صاحب تیم مطرحی بنام برق بود.

بسیاری از باریکنان با سابقه صنعت نفت مثل عبدالرضا برزگری، ابراهیم غلامپور، علیرضا فیروزی، جعفر نگارش، ایوب نگارش، منصور آرام و ... در کنار مربیگری شادروان منوچهر سالیا که آخرین مربی صنعت نفت در لیگ قبل از انقلاب بود، توانست هویتی دوباره به این تیم صاحب نام کشور بدهند تا جايیکه صنعت نفت در شیراز به یکی از قطب‌های مطرح فوتبال کشور مبدل شد و توانست بازیکنان ارزشمندی را به فوتبال آن روز کشور معرفی نماید.

صنعت نفت بعد از اتمام جنگ تحمیلی و بازگشت به آبادان

پس از اتمام جنگ تحمیلی و بازگشت نفت به آبادان منوچهر سالیا مربی وقت نفت با گزینش بهترین بازیکنان آبادانی مقیم شهرهای مختلف کشور و علی رغم مشکلات موجود، تیم نسبتاً خوبی را روانه لیگ باشگاه‌های ایران كرد.

اما از آنجایی که ورزشگاه تختی آبادان در دست بازسازی و مرمت مجدد بود، صنعت نفت مجبور شد بسیاری از بازی‌های خود را در شهر اهواز برگزار كند. با همه این مشکلات صنعت نفت آبادان در اواخر دهه شصت از نگاه کارشناسان فوتبال یکی از تیم‌های خوب و قدرتمند فوتبال کشور بود.

صنعت نفت و سقوط به لیگ دسته دوم

در پایان لیگ 78 علی رغم معرفی بهترین گلزن لیگ، تیم صنعت نفت آبادان به لیگ دسته دوم سقوط كرد. این تیم پس از یک سال توقف در این دوره از رقابت‌ها این با حضور ابراهیم قاسمپور موفق صعود به لیگ برتر شد که البته این موفقیت دوام چندانی نداشت و صنعت نفت آبادان مجدداً به دلیل پاره‌ای از مشکلات و مسائل حاشیه‌ای كه به‌طور فراگیری فوتبال آبادان را تحت الشعاع قرار داده بود به لیگ دسته اول سقوط نمود.

تغییرات اساسی در ساختار تیم فوتبال صنعت نفت آبادان

از سال 1378 به بعد اساسنامه باشگاه صنعت نفت آبادان زیر نظر شورای عالی ورزش وزارت نفت تغییر كرد و اساسنامه جدید آن تصویب شد.

به این شکل که ابتدا نام باشگاه از تیم فوتبال صنعت نفت آبادان به مؤسسه فرهنگی ورزشی صنعت نفت تعییر یافت و پس از آن هیأت مدیره بود که 5 عضو دارد. 3 تن از اعضای آن از آبادان می باشند که عبارتند از مدیرعامل شرکت پالایش و پخش فراورده های نفتی آبادان و دو تن از شاغلین در این پالایشگاه. 2 تن دیگر از سوی شورای عالی ورزش در تهران منصوب شدند که همواره جلسات خود را در دو شهر آبادان و تهران برگزار می كرده‌اند.

البته منشور اساسنامه مؤسسه در سال 85 با تغییرات جدیدی مواجه شد و استفاده از نفرات غیر شرکتی هم در متن اساسنامه گنجانده شد.