گرمايش جهانی- همشهري آنلاين- نگين شيرآقايي:
مي‌گويند ديگر اميدي به نجات زمين نيست. سال‌هاست كه فرياد زده‌اند: "زمين گرم مي‌شود، كمك كنيد!" اما كسي توجهي نكرده است. اين روزها ديگر هر ثانيه نواي غم‌انگيز ارگي است كه در عزاي زمين مي‌نوازند

گرمايش جهاني هر روز بيش از پيش با داده‌هاي علمي اثبات مي‌شود و اثرات مخرب آن هم خود را نشان مي‌دهد. در نشست بين‌الدولي تغييرات آب و هوايي (IPCC) نيز شركت‌كنندگان اعلام كردند احتمال اينكه انسان دليل بروز اين تغييرات باشد 90 درصد است.

دانشمندان حتي بيش از اين پا پيش نهاده‌ و پيش‌بيني كرده‌اند كه با اين روند گرم شدن زمين و توليد گازهاي گلخانه‌اي آينده زمين چگونه خواهد بود.

سال 2007 ميلادي

در حال حاضر اكثريت جمعيت جهان را شهرنشينان تشكيل مي‌دهند و در نتيجه الگوي استفاده از زمين تغيير مي‌كند. جمعيت كره خاكي از مرز 6.6 ميليارد نفر مي‌گذرد.

سال 2008 ميلادي

بر اساس پيش‌بيني يك دانشمند سوئدي توليد نفت در جهاندر يكي از سال‌هاي 2008 تا 2018 ميلادي به بيشترين حد خود مي‌رسد. البته برخي دانشمندان معتقدند اين اتفاق كه به «قله هوبرت» معروف است، تا سال 2020 ميلادي رخ نمي‌دهد.

به هر حال هر زمان كه «قله هوبرت» روي دهد توليد نفت در جهان كاهش ناگزيري پيدا مي‌كند. كاهش نفت در جهان ماشه بحران اقتصادي، كمبود غذا و بحران در روابط بين ملت‌ها را مي‌كشد.

سال 2020 ميلادي

وقوع سيل‌هاي ويرانگر به شدت در اروپا افزايش مي‌يابد. بارش كمتر باران در برخي نقاط جهان سبب مي‌شود توليد محصولات كشاورزي تا 50 درصد كاهش يابد.

جمعيت جهان به 7.6 ميليارد نفر مي‌رسد.

سال 2030 ميلادي

بيماري‌هاي مرتبط با اسهال تا 50 درصد در كشورهاي فقير دنيا افزايش مي‌يابد.

18 درصد از تپه‌هاي مرجاني دنيا به راحتي ناپديد مي‌شوند. اين ناپديد شدن نتيجه تغيير آب و هواي كره زمين و ديگر آسيب‌هاي زيست محيطي است. در سواحل قاره آسيا اين كاهش تپه‌هاي مرجاني به 30 درصد هم مي‌رسد.

گرمايش جهاني سبب مي‌شود برف‌هاي دماغه كوه‌‌هاي آفريقا آب شوند و ديگر آن چهره دوست‌داشتني قله كوه‌هاي پوشيده از برف به خاطره‌اي دور تبديل شود.

در كشورهاي در حال توسعه جمعيت شهري بيش از دو برابر مي‌شود. جمعيت شهرنشين كشورهاي توسعه يافته هم تا 30 درصد افزايش مي‌يابد.

سال 2040 ميلادي

يخ درياي قطبي در تابستان‌ها آب مي‌شود و در زمستان‌ها هم عمق آن ديگر به اندازه حالا نخواهد بود. برخي از دانشمندان هم معتقدند يخ‌هاي تابستاني قطب تا سال 2060 و بر اساس برخي ديگر از نظريات تا سال 2105 هم دوام مي‌آورند.

سال 2050 ميلادي

يخچال‌هاي كوه‌هاي آلپ به آرامي ناپديد مي‌شوند و بسياري ديگر از يخچال‌هاي دنيا هم 30 تا 70 درصد از حجمشان را از دست مي‌دهند. رونالد سنر، دانشمند اتريشي، مي‌گويد اين ديدگاه بسيار محافظه‌كارانه است و يخچال‌هاي كوه‌هاي آلپ نهايتا تا سال 2037 دوام مي‌آورند.

در استراليا هر سال سه هزار و 200 تا پنج هزار و 200 مرگ به دليل گرم شدن هوا روي مي‌دهد. بيشترين اثر گرما روي انسان‌هاي بالاي 65 سال است.

500 تا يك هزار نفر ديگر هم سالانه در شهر نيويورك جان خود را به خاطر گرم شدن هوا از دست مي‌دهند. در انگلستان عكس اين اتفاق روي مي‌دهد يعني سرما جان انسان‌ها را مي‌گيرد.

جمعيت جهان به 9.4 ميليارد نفر مي‌رسد. (بر اساس گزارش اداره آمار آمريكا)

ميزان محصول كشاورزي در شرق و جنوب شرقي آسيا تا 20 درصد افزايش مي‌يابد در حالي كه در آسياي ميانه و جنوبي توليد محصولات كشاورزي تا 30 درصد كم مي‌شود. اتفاقات مشابه در مناطق ديگر جهان هم روي مي‌دهد.

تنوع زيستي بيش از هميشه در معرض تهديد است. يك چهارم گياهان و حيوانات مهره‌دار در معرض انقراض قرار دارند.

سال 2070 ميلادي

همزمان با از بين رفتن يخچال‌ها و افزايش خشكسالي، توليد الكتريسيته براي ادامه حيات با كمك نيوري آب كاهش مي‌يابد.

كشورهاي اروپايي در اين زمينه با مشكل مواجه مي‌شوند زيرا انتظار مي‌رود نيروي آب در آنها تا شش درصد كاهش يابد. در كشورهاي حوزه مديترانه اين كاهش به 50 درصد هم مي‌رسد.

سال 2080 ميلادي

هم زمان با اينكه بخشي از جهان درگير خشكسالي است مردم در بخش‌هايي ديگر كه در نزديكي رودخانه‌ها قرار دارند، با مشكل سيل روبه‌رو هستند.

بيشترين مشكل در كشورهاي پرجمعيت با زمين‌هاي پست روي مي‌دهد كه نمي‌توانند خود را با بالا آمدن سطح آب درياها هماهنگ كنند.

1.1تا 3.2 ميليارد نفر با مشكل كم‌آبي دست به گريبان خواهند بود و 600 ميليون نفر گرسنه در جهان زندگي مي‌كنند.

سال 2085

شيوع تب دنگ به دليل گرمايش جهاني روزبه‌روز افزايش مي‌يابد و جان 3.5 ميليارد نفر را تهديد مي‌كند.

پشه ناقل بيماري دنگ، نوعي پشه با خطوط مشكي رنگ است كه به ببر آسيايي شهرت دارد. اين بيماري به دليل تضعيف سيستم ايمني بدن و كاهش شديد گلبول‌هاي سفيد خون و در موارد حاد ايجاد خونريزي‌هاي داخلي، از بيماري‌هاي خونريزي دهنده و مهلك مناطق استوايي به‌شمار مي‌رود.

سال 2100 ميلادي

تركيب گرمايش جهاني با ديگر تهديدات زيست محيطي سبب مي‌شود تا بسياري از اكوسيستم‌ها محدود شوند و براي ادامه حيات ناچار شوند توانايي‌هايشان را تغيير دهند.
ميزان دي‌اكسيد كربن، يكي از گازهاي گلخانه‌اي، در جو بيش از هر زمان ديگري در 650 هزار سال گذشته است.

PH درياها به آرامي به اندازه نيم درجه كاهش مي‌يابد و محيط درياها اسيدي مي‌شود. اين PH كمترين درجه‌اي است كه كره زمين در 20 ميليون سال گذشته در درياها تجربه كرده است. به اين ترتيب مرجان‌ها، خرچنگ ها، صدف‌ها و هر موجودي كه در دريا صدف توليد مي‌كند از اين كاهش PH آسيب مي‌بيند.

اگر گرم شدن زمين به اندازه 2 تا 3 درجه در سال باشد، حداكثر 20 تا 30 درصد از گونه‌هاي شناسايي شده در سال 2007 ميلادي در اين سال وجود خارجي دارند.

مناطق آب و هوايي جديدي روي كره زمين تشكيل مي‌شوند و نوع گياهان مناطق مختلف را به شدت تغيير مي‌دهند.

سال 2200 ميلادي

روز جهاني زمين كه مصادف با اول بهار است، 0.12 ميلي ثانيه كوتاهتر از زمان آن در سال 2007 ميلادي است. بر اساس يكي از مدل‌هاي پيش‌بيني دانشمندان، گرم شدن هوا سبب مي‌شود اقيانوس‌ها از خط استوا دور شوند و به قطب‌ها نزديك شوند.

بيشترين ميزان آب هم به سمت قطب شمال مي‌رود. از آنجايي كه قطب‌ها نزديكترين مكان به محور چرخش زمين هستند، با افزايش جرم آنها سرعت چرخش زمين هم افزايش مي‌يابد.