شاتل همچون يك راكت پرتاب مي‌شود، در مدار همچون يك فضاپيما حركت مي‌كند و همچون يك هواپيما به زمين مي‌نشيند. شاتل تنها وسيله‌اي كه مي‌تواند تجهيزات بزرگ را به ايستگاه بين‌المللي ببرد و از آنجا به زمين بياورد.

كلمبيا اولين شاتلي بود كه در سال 1981 به فضا پرتاب شد. شاتل نقش بسيار اساسي در كار ساخت و ساز ايستگاه بين‌المللي دارد. اين فضاپيماي علاوه بر آن در پيشبرد پروژه تلسكوپ فضايي هابل نقش داشته است و بدون حضور آن پروژه‌هاي ارسال فضاپيما به مشتري، زحل و خورشيد امكان‌پذير نبود.

در آزمايشگاه‌هاي درون شاتل صدها آزمايش انجام شده است كه به دانشمندان اطلاعات با ارزشي در مورد گرانش زمين داده است.

در عرشه كنترل اين فضاپيما 4 صندلي قرار دارد كه با نشستن در هركدام از آنها مي‌توان فضاپيما را كنترل كرد؛ اين حالت براي مواقع اظطراري در نظر گرفته شده است. در عرشه كنترل شاتل بيش از 2020 نشانگر و صفحه كنترل مجزا قرار دارد. از اين نشانگر‌ها براي كنترل شاتل و بازگذاري آن درايستگاه بين‌المللي فضايي استفاده مي‌شود.

هر كدام از شاتل‌هايي كه در حال حاضر به كار گرفته مي‌شونند – ديسكاوري، آتلانتيس و اينديوور- براي انجام حداقل 100 ماموريت ساخته شده‌اند. تا به حال دو شاتل كلمبيا و چلنجر از هر دو به خاطر انفجار از رده خارج شده‌اند. چلنجر در سال 1986 و لحظاتي پس از پرتاب منفجر شد و كلمبيا در سال 2003 هنگام ورود دوباره به جو زمين متلاشي شد.
خدمه شاتل بين دو تا هشت نفر متغير هستند اما معمولا در هر سفر شاتل 7 سرنشين دارد.