کنسرت - ارکستر- همشهري آنلاين:
جمعه شب دوم آذر كمتر كسي در تالار وحدت گمان مي‌كرد كه مجيد درخشاني، آهنگساز و نوازنده پرآوازه تار و سه تار، به جاي نوازندگي تار، سازي مهجور و بي‌نام و نشان چون سنج را به دست بگيرد و بنوازد.

اما او اين ساز را به دست گرفت و رو به حسين عليزاده و ساير تماشاگران تالار وحدت  گفت: بهمن سال 1357 در هیات جواني تازه كار، سنج گروه حسين عليزاده را در قطعه حصار مي نواختم و اكنون از استاد عليزاده اجازه مي خواهم كه براي اجراي دوباره اين قطعه همان نقشي را برعهده بگيرم كه سي سال قبل وي بر عهده من گذاشت.

به گزارش همشهري آنلاين مجيد درخشاني كه سرپرستي گروه 24 نفره خورشيد را بر عهده داشت، پيش از شروع قطعه حصار، گفت كه اين قطعه ونيز سواران دشت اميد، قطعاتي سترگ اند كه در نوع خودكمتر نظيري داشته اند.

 قطعاتي مبتني بر رديف دستگاه هاي موسيقي ايران با ريتم هاي ادواري سرشار از نبوغ آهنگسازي و بدعت در تنظيم كه حس بي بديل دهه پنجاه را به ياد مي آورد. دهه اي كه خاطراتش در روح و روان همه ما جاري است.

گروه خورشيد براي اجراي دو قطعه سواران دشت اميد و حصار تمرينات فشرده اي را صورت داد، به نحوي كه حسين عليزاده در گفت و گو به همشهري آنلاين گفت كه خود شاهد عشق و علاقه اي كه بچه هاي جوان در صحنه تمرين اين قطعات داشتند بوده است.

عليزاده همچنين گفت كه مهمترين ويژگي اجراي دوباره اين دو قطعه به همين شور و شوق و حسي است كه نوازندگان جوان در اجراي اين قطعه داشتند.

وي گفت: روزي كه به سر تمرينات گروه رفتم بغضم گرفت و خاطرات ساخت اين قطعه برايم زنده شد.

وي كه اين قطعات را در دوران سربازي خود سروده بود درباره چگونگي تصنيف اين قطعات گفت: دوران سربازي دوران پر مشقتي است و من آن ايام در پادگان فرح آباد سرباز بودم و در حالي كه همدوره اي هاي من پس از گذراندن روزي پرمشقت در خوابگاه به سراغ راديو مي رفتند و به آن گوش مي سپردند، من در فكر ساخت چنين قطعه اي بودم و حتي تك تك جملاتش را به ياد دارم كه در چه مكاني و چه موقعيتي  نوشته ام؛ گاه در سر پاس و گاه در نگهباني و گاه در مكاني ديگر اين قطعه را ساختم ونامش راهم حصار گذاشته ام و به زندانيان سياسي تقديم كردم.

قطعه حصار با برداشتي از تم هاي مذهبي، به خصوص زنجير زني، ساخته شده است و به گفته عليزاده ياد آور خاطرات دوران كودكي وي از عزاداري ها  وسينه زني هاست.

اين قطعه كه در گوشه حصار دستگاه چهار گاه ساخته شده است، نخستين بار با آواز بيژن كامكار و شعري از هوشنگ ابتهاج سايه در ارديبشهت 1357 از راديو پخش شد.

در آن زمان هوشنگ ابتهاج سايه مسئوليت موسيقي راديو را برعهده داشت و عليزاده و لطفي و شجريان و مشكاتيان ناظري و ديگر نوازندگان كارهايي تاثير گذار ، كه از آن به عنوان موج نوي موسيقي ايران ياد مي شود، را اجرا كردند.

اين گروه تا شهريور ماه سال 57 در راديو فعال بودند، اما پس از كشتار 17 شهريور، همگي به اتفاق سايه از راديو استعفا دادند و بيرون آمدند.