به گزارش همشهري آنلاين در يك روز مانده به پايان جشنواره موسيقي فجر، اركستر سمفونيك تهران به رهبري ارسلان كامكار به صحنه رفت تا دو اجراي متفاوت در مقايسه با پيشينه چند سال اخير خود را شاهد باشد.

اول اجراي كنسرتوي كمانچه و سپس سمفوني مولانا

در بخش اول اين برنامه ابتدا كار سمفونيك ارسلان كامكار با عنوان افسانه سرزمين پدري به رهبري خودوي اجرا شد.در اين اجرا براي نخستين بار سياوش كامكار( فرزند سودابه سالم و پشنگ كامكار) با سنتور اركستر را همراهي كرد.

پس از اين قطعه نوبت به اجراي كنسرتوي كمانچه اردشير كامكار رسيد . اين كنسرتو در سه قطعه چهارگاه، همايون و نغمه اصفهان تصنيف شده بود و پيش از اين هم به صورت آلبوم و سي دي به بازار موسيقي عرضه شده بود.

شايد مهمترين بخش اين كنسرتو را بايد در تكنوازي شگفت انگيز اردشير كامكار جست و جو كرد كه تقريبا تمامي بضاعت كمانچه نوازي اش را روي صحنه تالار وحدت پياده كرد.اردشير كامكار نشان داد كه تكنوازي منحصر به فرد در كمانچه نوازي است كه نوازندگي اش  ضمن استقلال صدايي و خاص بودن، از ملوديك بودن و پيوندش با سنت كمانچه نوازي در ايران حكايت دارد.

بعد از اين اجرا و پيش از شروع بخش دوم برنامه ، و زماني كه اركستر به صحنه آمد، ابتدا كامبيز روشن روان به صحنه آمد و ميكروفن را به دست گرفت و از سياوش ظهير الديني ، نوازنده پيش كسوت اركستر سمفونيك كه 34 سال با اين اركستر كار كرده بود، سخن گفت و از وي دعوت كرد كه لوح تقدير را دريافت كند.

ظهير الديني به صحنه آمدو گفت كه خوشحال است كه مي بيند شاگردانش به خوبي جاي وي را پر كرده اند.

پس از آن اركستر سمفونيك تهران به رهبري ارسلان كامكار و‌آواز عليرضا قرباني به صحنه آمدند و به اجراي سمفوني مولانا پرداختند.

اين سمفوني در نغمه اصفهان نوشته شدو آغازگرآن دو بيت اول مثنوي معنوي بود كه قرباني آن را در گوشه سوز وگداز اصفهان خواند.

پس از آن قطعه ضربي اركستر آغاز شد و به فراخور اشعار مختلفي از ديوان شمس توسط قرباني به صورت آوازي ياتصنيف خوانده شد.

پس از چند سال ركود دراجراي برنامه هاي اركستر سمفونيك تهران ، اجراي اين اركستر از آثار كامكارها خوني تازه را به رگهاي اين درخت 70 ساله تزريق كرد.[اركستر سمفونيك و بحران مخاطب]