حقوق ارتباطات- همشهري آنلاين:
سال 1886 در شهر برن، پيماني به نام پيمان برن بین کشورهای پادشاهی منعقد شد و بر طبق آن كشورهاي عضو پذيرفتندحق قانونی مالکیت یک اثر را در تمام کشورها رعايت كنند.
قبل از آن، حقوق قانونی یک اثر در كشور خودش رعايت ميشد و نویسنده در خارج از كشور فاقد حق قانونی بود.
پیمان برن تا کنون بارها مورد تجدید نظر قرارگرفته و از سال 1967 مدیریت آن برعهده سازمان جهاني مالكيت فكري یا WIPO قرار گرفته است.
کپیرایت نوعی حفاظت قانونی از آثار چاپ شده و چاپ نشده ادبی، علمی و هنری است. این آثار به هر صورت که عرضه شده باشند، در حالی که دارای ماهیتی قابل درک باشند -دیده، شنیده یا لمس شوند- شامل این حمایت خواهند بود. اگر اثر مقاله، نمایشنامه، ترانه، کد HTML یا گرافیک کامپیوتری که قابل ثبت بر کاغذ، نوار کاست، CD یا هارد درایو کامپیوتر باشد، شامل قانون کپیرایت میشود.
اين قانون به خالق اثر اجازه میدهد تا از حقوق انحصاری تکثیر، اقتباس در شیوه بیان نو (به فیلم تبدیل کردن یک رمان)، پخش و نمایش عمومی اثر استفاده کند. انحصاری به این معنا است که تنها خالق اثر، نه کسی که به نحوی به اثر دسترسی دارد، میتواند از این حقوق استفاده کند.
قانون کپیرایت يا حقمؤلف از زمانی که اثر در شکلی ملموس به وجود بیاید، شامل میشود. از آنجایی که خالق اثر با گذشت زمان، کار خود را تصحیح، تکمیل یا دوبارهنویسی میكند، تمام تاریخهای ثبت شده زمان خلق اثر را در دورههای مختلف مشخص میكنند و اين نشاندهنده زمان پایان گرفتن کپیرایت نیست.

تاریخ انقضای کپیرایت، بر اساس پیمان برن، حداقل شامل طول حیات خالق آن و 50 سال پس از مرگ او پيشبيني شده است. این مقدار زمان شامل تمام کشورهای عضو در پیمان برن میشود و هر کشور میتواند زمان بیشتری برای قابل اجرا بودن حقمؤلف قائل شود اما این زمان نمیتواند از مقدار تعیین شده در پیمان کمتر باشد. گاهی اوقات در طی یک وصیت رسمی حقوق یک اثر به بازماندگان صاحب آن تعلق میگیرد که البته باید به تایید رسمی رسیده باشد.
در سال 1994 در موافقتنامه اوروگوئه در زمينه كپيرايت تصريح شده كه اعضا بايد مقررات اساسي کنوانسيون برن را (تجديدنظر شده در سال 1971) در زمينه حمايت از آثار ادبي و هنري بپذيرند. در اين موافقتنامه، کپيرايت به برنامههاي کامپيوتري نيز تعميم داده و مقرر شد که اين برنامهها همچون آثار ادبي و هنري مورد حمايت قرارگيرند. همچنين طبق اين مقررات صاحبان آثار مجازند از اجاره آثار خود به عموم جلوگيري به عمل آورند.
در اين موافقتنامه مکانيسمي براي برخورد با کشورهايي که به تعهدات خود در زمينه حمايت از مالکيت معنوي عمل نميکنند، پيشبيني شد و بر اساس آن در اغلب کشورهاي جهان، نقض کپيرايت از سوي اشخاص حقيقي يا حقوقي با مجازاتهاي سنگيني همراه است.