 |
|
|
مديريت- دكتر ناصر كرمي:
نامهاي قابل اشاره امروز بسيارند. اما بايستهتر آن است كه امروز اشارهاي بشود به طرح جامع تهران، كه البته در فرصتي فراختر مفصلتر مورد بحث قرار خواهد گرفت.پس از چند سال فعاليت متمركز و مداوم گروه گستردهاي از كارشناسان صاحبنام و شماري از معتبرترين مشاوران برنامهريزي شهري اين طرح در حالحاضر آماده ابلاغ و اجراست. اما هماكنون درست در همان گذرگاه دشواري ايستاده كه ميتوان از آن به عنوان پرتگاه بيش از نود درصد طرحهاي جامع و برنامههاي ملي در ايران نام برد: اين نكته كه مجريان (يعني دستاندركاران و مديران دولتي و آنهايي كه بايد از اين پس با يافتههاي طرح دست و پنجه نرم كنند) در مقابل آن موضع بدبينانه و بعضا منفي دارند و البته نكات درستي برميشمارند از مصاديق ايدهآليستي بودن بخشهايي از طرح و احيانا عدم امكان اجراي مواردي از آن. در چنين مواردي معمولا تدوينكنندگان طرح نيز بخش اجرايي را متهم ميكنند به عدم تمكين در برابر دانش نوين، روزمرگي، برنامه گريزي و احيانا ناتواني براي اجراي تغييرات بنياديني كه طرح جامع پيشنهاد كرده است.
متاسفانه تجربه نشان داده است محاجههايي كه در اين ميان درميگيرد، پيش از آنكه جنبه علمي پيدا كرده و به علم گرا ترشدن مجريان و عمل گرا ترشدن مشاوران منجر شود، به برخوردهاي شخصيتي ميان هر دو گروه منتهي ميشود، كه البته حاصل آن گذشته از اتلاف همه زحمات و هزينهها، از دسترفتن فرصت سامانمندي علمي مديريت شهري و منطقهاي در كشور است.
براي اينكه طرح جامع تهران نيز به اين سرنوشت دچار نشود، در وهله اول بايد مديران اجرايي مرتبط، اعم از مجموعه معاونت شهرسازي و معماري شهرداري تهران، شهرداران مناطق و مديران ذي مدخل در وزارت مسكن و شهرسازي و وزارت كشور توجه كنند كه هر برنامه جامعي بههرحال در مرحله اجرا با كاستيها و چالشهايي روبهرو ميشود و چاره كار نه حذف برنامه و بلكه رفع كاستيهاي آن در مرحله اجرا و بعضا حتي مماشات با شماري از نواقص است، تدوينكنندگان طرح جامع نيز بايد به تجربه مديران اجرايي احترام بگذارند و فروتنانهتر به آنچه كه درباره نواقص طرح گفته ميشود توجه كنند. به هر رو فراموش نبايد كرد كه در حالحاضر از نظر شيوه تدوين و حجم دستاوردهاي كسبشده طرح جامع تهران يك سرمايه ملي تلقي ميشود و اين سرمايه فقط در صورتي بهثمردهي ميرسد كه تمامي دستاندركاران مرتبط هوشمندانهتر در تجربههاي تلخ شكست برنامههاي جامع پيشين مداقه كنند و نيز ارادهاي غالب و قوي براي رهايي مديريت اجرايي شهر از روزمرگيهاي اجتنابناپذير، وارد عمل شود.
