دوشنبه 2 مهر 1397 | به روز شده: 5 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
پنجشنبه 6 خرداد 1389 - 22:41:51 | کد مطلب: 108376 چاپ

چطور بدون خطا به کودک دارو بدهیم؟

دانش > پزشکی - همشهری آنلاین:
کودکی که به یک بیماری پزشکی مزمن مانند سرطان، صرع، یا دیابت مبتلاست، ممکن است نیاز به دریافت چندین دوز دارو در روز داشته باشد

و  حفظ این روتین روزانه ممکن است سخت باشد.

به گزارش یو‌اس نیوز یک بررسی جدید که در کانادا انجام شده است نشان می‌دهد که خطاها هنگام دادن دارو به کودکان در خانه ناشایع نیست.

 این پژوهشگران هنگام بازدید از خانه‌های 83 کودک بیمار بین دسامبر 2007 و سپتامبر 2009 نشان دادند که 128 خطای پزشکی - مانند دادن بیش از حد زیاد یا بیش از حد کم یک دارو- را شناسایی کنند.

هقتاد و سه مورد از این خطاها بالقوه می‌توانستند به کودک آسیب برسانند و 10 خطا هم واقعا باعث آسیب کودک شده بودند.

کاتلین والش، استادیار بیماری‌های اطفال در دانشکده پزشکی دانشگاه ماساچوست و سرپرست این پژوهش در این باره گفت:  "در برخی از خانه‌ها ما تا شش خطا در دادن دارو به کودکان پیدا کردیم."

به گفته او در خانه‌هایی که در آنها جای متمرکزی برای نگهداری دارو وجود نداشت، و کودکان خودشان مسئول مصرف داروی‌شان بودند، بدون اینکه تحت نظر والدین باشند، بیشترین خطاهای دارویی رخ داده بود.

 اما به گفته والش در صورتی که والدین احتیاطات لازم را انجام دهند، این اشتباهات قابل پیشگیری است این 8 توصیه به پیشگیری از خطاهای دارویی کمک می‌کند:

1- به حافظه خود اعتماد نکنید: در عوض از دکتر کودک‌تان بخواهید دستورات دارویی از جمله دوز مناسب و زمانی از روز که باید دارو به کودک داده شود، را بنویسد. این امر به خصوص در مواردی که بیش از یک فرد بزرگسال از کودک مراقبت می‌کند، مفید است.

2- پرسشگر باشید: اگر دستورات دکتر را نمی‌فهمید، از او بخواهید که توضیح بیشتری دهد. والدین باید اطمینان حاصل کنند که دقیقا می‌دانند چه کار دارند می‌کنند، و دکتر باید در این راه به آنها کمک کنند.

3- منظم باشید: جایی در خانه را انتخاب کنید و به جای اینکه داروها در نقاط مختلف خانه پراکنده باشد، همه داروها در آن نگهداری کنید.خانه‌هایی که کمترین خطاهای پزشکی در این بررسی در آنها رخ داده بود، آنهایی بود که همه داروها را در یک مکان نگهداشته بودند، و تاریخ انقضای مصرف داروها به راحتی قابل مشاهده بود.

4- از وسائل مناسب استفاده کنید: از دکترتان در مورد بهترین راه دادن دارو به کودک سوال کنید. در صورتی که لازم باشد، قرص کودک را به دو یا چند بخش تقسیم کرد او ممکن است برای این کار  به جای چاقو استفاده از تیغ‌های "برنده قرص" (pill splitter)را توصیه کند. یا ممکن است به جای استفاده از قاشق استفاده از سرنگ یا کلاهک مدرج را برای دادن شربت توصیه کند.

 یک نکته که باید به آن توجه داشته باشید این است که ممکن است درجه‌های روی سرنگ یا کلاهک مدرج پس از مدتی استفاده محو شود، در این صورت باید فورا آنها را تعویض کنید تا مطمئن شوید که کودکتان دوز درست دارو را دریافت می‌کند.

5- فهرست تهیه کنید: فهرستی از داروهایی که کودک‌تان مصرف می‌کند، تهیه کنید و علت مصرف هر دارو را جلوی آن یادداشت کنید. در ویزیت‌های دکتر این فهرست را به همراه خود داشته باشید. حدود دو سوم خانواده‌ها در این بررسی چنین فهرستی از داروها را نگه نمی‌داشتند و این خانواده‌ها با احتمال بیشتر در دادن داروهای کودک‌شان دچار خطا شده بودند.

6-  خلاق باشید: برخی از خانواده‌ها در این بررسی از زنگ هشدار تلفن همراه به عنوان یادآور برای دادن داروهای کودک‌شان استفاده کرده بودند، برخی تقویم‌های کامپیوتری یا از برنامه "اکسل" برای به یاد آوردن زمان و تاریخ دادن دارو به کودک‌شان به کار برده بودند. برخی دیگر محفظه‌های قرص دارای برچسب روزهای هفته  را برای برنامه‌ریزی دادن داروهای کودک‌شان به کار برده بودند،راما والش هشدار می‌دهد که این روش ممکن است برای کودکان کم‌سن خطرناک باشد، زیرا در این محفظه‌ها را کودکان می‌توانند باز کنند.

7- دارو را بدون اینکه به دکتر کودک‌تان بگویید قطع نکنید: برخی از والدین دادن داروها را به خاطر داشتن عوارض جانبی – مثلا خواب‌آلودگی کودک- قطع کرده بودند، اما به دکتری که این دارو را تجویز کرده بود، در این مورد چیزی نگفته بودند. والش می‌گوید: "صادق وصریح بودن با دکتر درمورد کارهایی که در خانه انجام می‌دهید، مهم است، زیرا بر سلامت کودک‌تان اثر خواهد گذاشت." در بیماری‌های مانند سرطان، قطع کردن یک داروی ضروری ممکن است مرگبار باشد.

8- نگذارید کودک‌تان خودش دارویش را مصرف کند: به گفته والش حتی در کودکان در سن بالاتر و نوجوانان هنوز باید والدین بر مصرف دارو نظارت داشته باشند. والش می‌گوید نوجوانان فکر می‌کنند که آسیب‌ناپذیر هستند و در نتیجه ممکن است دوزهای داروهای مورد نیازشان را مصرف نکنند، و برای خودشان مشکل به بار بیاورند.

در همین زمینه: