چهارشنبه 4 مهر 1397 | به روز شده: 1 ساعت و 10 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
یکشنبه 3 مرداد 1395 - 15:16:36 | کد مطلب: 340894 چاپ

زندگینامه: جمشید جاودانیان (۱۳۴۱ - ۱۳۶۶)

دفاع > دفاع مقدس - همشهری آنلاین:
جمشید جاودانیان استاد بزرگ چتربازی، کوهنوردی، جودو، تکواندو، کاراته، غواصی و تکاوری ارتش جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۴۱ در شهر مرودشت فارس دیده به جهان گشود.

وی پس از گذراندن دوران نوجوانی و جوانی و طی کردن مقاطع تحصیلی ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان در سال 1359 پا به دانشکده افسری گذاشت و لحظه لحظه­ ی عمر خود را در راه آرمانش فدا کرد.

جاودانيان در سال 1363 به سمت فرماندهی گروهان سوم گردان 101 تیپ 55 هوابرد شیراز تعیین و برای مقابله با دشمنان نظام اسلامی راهی مناطق عملیاتی غرب کشور در کردستان شد.

وی در عملیات والفجر 9 مجروح شد و در عملیات­ های دیگر از جمله کربلای 4 و 5 شرکت داشت. مصاحبه ­ای تلویزیونی در والفجر 9، در زیر آتش رگبار مسلسل­ ها، هلی ­کوپترها، توپ­ ها و تانک­ های دشمن، چهره­ ی زیبا و با استقامت مردی را نشان می­ داد که جمشید جاودانیان نام داشت.

امیر سرتیپ جمشید جاودانیان، مالِ دنیا نبود و هیچ گاه به زمین نچسبید. بدنش با رختخواب آشنایی نداشت و زیلو، زیرانداز عارفانه ­اش بود و هنگامی که به شهادت رسید، پیکر پاکش 50 روز در زیر آفتاب داغ و سوزان سومار، عشق او را به معبودش به حد اعلا رساند.

شهید جاودانیان در 31 تیر ماه 1366 در زیر قله ­ی «کهنه ریگ» در منطقه­ ی سومار، بر اثر اصابت ترکش خمپاره زخمی شد و بر اثر درگیری شدید و حجم بالای آتش و نبودن امکانات نجات، جان به جان آفرین تسلیم نموده و به درجه رفیع شهادت نائل آمد و بدین سان جاودانیان، جاودانه شد.

ارتش جمهوری اسلامی ایران در دوران با شکوه و پر حماسه هشت سال دفاع مقدس بیش از 48 هزار شهید والامقام و سرافراز را تقدیم آرمان های نظام اسلامی کرده که شهید امیر سرتیپ جمشید جاودانیان یکی از آنان است، او که به شیر بیشه ی سومار و ببرکوههای کردستان شناخته می شد.

  • فرازی از وصیت‌ نامه شهید امیر سرتیپ جمشید جاودانیان

ای حسین! تو که در کربلا یکایک شهدا را در آغوش می ­کشیدی و می­ بوسیدی و وداع می­ کردی، آیا ممکن است هنگامی که من نیز به خاک و خون می­ غلطم، تو دست مهربانت را بر قلب من بگذاری و عطش عشق مرا به خود، سیراب کنی؟!

خدایا! تو را شکر می­ کنم که مرا در کوی غم گداختی و در دریای درد، آب­دیده کردی و در برابر حوادث روزگار، رویین تنم کردی تا سخت­ ترین مشکلات حیات و خطرناک­ ترین ضربه­ های تاریخ را عارفانه و عاشقانه تحمل کنم.

گلزار شهدای شیراز، پذیرای جسم سوخته و قلب شکسته ­ی این عارف به الله است.

یاد و نام این شهید سرافراز ارتش جمهوری اسلامی ایران برای همیشه در تاریخ ماندگار حماسه و ایثار این مرز و بوم گرامی باد.