شنبه 28 مرداد 1396 | به روز شده: 1 ساعت و 7 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
یکشنبه 22 اسفند 1395 - 09:59:58 | کد مطلب: 364698 چاپ

مشکلات سینوس ممکن است به افسردگی و غیبت از کار بینجامد

دانش > پزشکی - همشهری آنلاین:
یک بررسی جدید نشان می‌دهد که افرادی که به علت عفونت مزمن سینوسی افسرده می‌شوند، بازدهی کاری یا تحصیلی کمتری دارند.

به گزارش هلث‌دی پژوهشگران دریافتند که افراد دچار رینوسینوزیت مزمن (CRS) که افسرده شده‌اند نسبت به مبتلایان به این بیماری که افسرده نیستند، با احتمال بیشتری ممکن است در محل کار یا تحصیل حاضر نشوند.

دانشمندان گفتند یافته‌هایشان می‌تواند به انجام درمان هدفمند برای کمک به بهبود کلی کیفیت زندگی این بیماران بینجامد.

دکتر احمد صداقت، سرپرست این بررسی گفت: «ما دریافتیم که همه علائم این بیماران به CRS- سینوس، بینی یا اعضای دیگر- مربوط نیست... شدت خلق افسرده و علائم افسردگی تعیین‌کننده مدت غیبت بیماران دچار سینوزیت مزمن از محل کار یا تحصیل است.»

دکتر صداقت جراح سینوس در بیمارستان چشم و گوش ماساچوست و استاد بیماری‌های گوش و حلق و بینی در دانشکده پزشکی هاروارد است.

CRS یک بیماری شایع است که باعث مشکلات خواب و تنفس می‌شود. این پژوهشگران سه مشکل دیگر را هم یاقتند که با کاهش کیفیت زندگی مبتلایان به CRS همراهی دارند: انسداد بینی، درد گوش و صورت و کارکرد عاطفی.

این پژوهشگران از ۱۰۷ فرد مبتلا به CRS خواستند تا پرسشنامه‌ای را درباره علائمشان و حضورشان در محل کار یا تحصیل پر کنند.

شرکت‌کنندگان در این بررسی به‌طور میانگین در طول سه ماه سه روز کاری یا تحصیلی خود را از دست داده بودند. این بررسی نشان داد که مشکلات عاطفی- به خصوص علائم افسردگی- دلیل اصلی این روزهای غیبت هستند.

این پژوهشگران می‌گویند از این یافته که بدخوابی و پرخونی و انسداد بینی در این بیماران  با  غیبت از محل کار یا تخصیل ارتباطی ندارد، شگفت‌زده شدند.

صداقت دراین‌باره گفت:‌«این یافته‌ها به این حقیقت اشاره می‌کنند که عناصری معین (در این مورد علائمی معین)‌ در CRS ممکن است برانگیزاننده تظاهرات یا پیامدهای خاص در این بیماری باشند.»


او گفت که این یافته‌ها «راه را برای جستجوی مداخلات درمانی به هدف بهبودی خلق افسرده بیماران دچار CRS که به کاهش بازدهی آنان می‌انجامد، می‌گشاید.»

یافته‌های این بررسی به‌طور آنلاین در ۱۰ مارس در ژورنال سالنامه‌های آلرژی، آسم و ایمنی‌شناسی منتشر شده است.