دوشنبه 1 آبان 1396 | به روز شده: 2 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
شنبه 15 مهر 1396 - 19:15:58 | کد مطلب: 384427 چاپ
«چه‌كسي سهراب را كشت؟» نگاهي به مقوله مرگ در زندگي امروزي دارد

تقابل مرگ، عشق و عقل روی صحنه

فرهنگ > هنر - فهیمه پناه‌آذر:
شهرام کرمی، کارگردان و نمایشنامه‌نویس تئاتر است که در کنار کارنامه هنری، کارنامه مدیریتی در حوزه نمایش دارد.

او كه مديريت مركز هنرهاي نمايشي سازمان فرهنگي و هنري شهرداري را هم عهده‌دار است، دبيري جشنواره‌هاي تئاتري چون تئاترشهر و تئاتر كودك و نوجوان را نيز برعهده‌ دارد. كرمي اين روزها در تالار قشقايي تئاتر شهر نمايش «چه‌كسي سهراب را كشت؟» را روي صحنه برده است.

اين نمايش با حضور بازيگراني چون رويا افشار و بهرام شاه‌محمدلو هر روز ساعت 19 روي صحنه مي‌رود. نمايشي كه به گفته كرمي كنكاش ميان مرگ، عشق و عقل بوده و اين بار اين كارگردان از زاويه شاعرانه اما سوژه مدرن و خانوادگي نگاهي به مرگ دارد. به گفته كرمي اين نمايش تا هفته چهارم مهر‌ماه روي صحنه است و امكان تمديد اجرايش وجود دارد.

  • الهام از قصه شاهنامه

شهرام كرمي به همراه گروه تئاتر شايا اين روزها نمايش «چه‌كسي سهراب را كشت؟» را در تالار قشقايي روي صحنه دارد. اين نمايشنامه‌نويس و كارگردان تئاتر به فضاي نمايش جديد خود اشاره مي‌كند و به همشهري مي‌گويد: «چه‌كسي سهراب را كشت؟ فضاي شاعرانه‌اي دارد كه از يك موضوع اجتماعي الهام گرفته شده و درباره مرگ است». او اضافه مي‌كند: «قصه نمايش به خانواده امروزي مي‌پردازد كه دچار مرگ فرزندشان شده‌اند و اين كنكاشي براي خانواده بعد از مرگ فرزند است.»

كارگردان «پوتين‌هاي عموبابا» در پاسخ به اين سؤال كه آيا اين نمايش با توجه به نامش درباره شاهنامه فردوسي است، پاسخ مي‌دهد: «نمايش اداي ديني به شاهنامه فردوسي است. نمايشنامه را با الهام از شاهنامه و بازخواني معاصر داستان رستم و سهراب نوشته‌ام اما نمايش يك تراژدي مدرن است كه نگاه شاعرانه‌اي با زاويه ديد روانكاوانه به مرگ و خانواده دارد». او تصريح مي‌كند: «موضوع مرگ، فراگير بوده و در اين نمايش نگاهي به كليت مرگ و مرگ‌آگاهي دارم؛ موضوعي كه سعي مي‌كنيم از آن فرار كنيم درصورتي كه بخش اصلي زندگي همه ما به‌حساب مي‌آيد».

  • مرگ به زبان ساده

كارگردان «بلوط‌هاي تلخ» كه در آثار اخيرش به هويت و عشق به سرزمين پرداخته و اين بار سراغ مقوله مرگ رفته است، اين موضوع و پرداختن به آن را بسيار سخت عنوان مي‌كند و آن را تجربه‌اي مي‌داند كه همه افراد از آن فرار مي‌كنند. او تصريح مي‌گويد: «سعي كردم با زبان نمايش از مرگ بگويم و اينكه از زاويه هنري به آن نيز نگاه كنم». به گفته كرمي «چه‌كسي سهراب را كشت؟» كنكاشي از تقابل مرگ، عشق و عقل است.

او تأكيد مي‌كند: «در اين نمايش در برابر مرگ، اميد، زندگي و عشق را قرار داديم. همچنين يكي از ويژگي‌هاي نمايش اين است كه اثر ريتم كندي دارد اما در عوض تمپوي تندي را شاهد خواهيم بود. شخصيت‌هاي نمايش به شكل بيروني درگير مرگ هستند اما جريان زندگي درون آنها شكل مي‌گيرد و هرچه به پايان اثر نزديك مي‌شويم، مفهوم عشق، اميد و زندگي نمود بيروني مي‌يابد و باعث خوشحالي من است كه مخاطبان نمايش به مفهوم مدنظر ما در اين كار فكر كنند.»

  • موهبت داشتن گروه تئاتر

كرمي كه هميشه در كارهايش از بازيگران گروه خود استفاده مي‌كند، بودن گروه تئاتر ثابت را در استمرار و موفقيت نمايش‌هاي روي صحنه مؤثر خوانده و مي‌گويد: «تجربه ثابت كرده، داشتن گروه نمايشي ثابت ضروري است و اين امر باعث حمايت از گروه‌هاي تئاتري و تثبيت تئاتر مي‌شود. اگر 10سال اخير نمايش‌هاي روي صحنه رفته را رصد كنيم، مي‌بينيم كه بهترين نمايش‌ها و اجراهاي توانمند براي اجراهايي است كه گروه ثابتي داشتند.»