چهارشنبه 4 مهر 1397 | به روز شده: 14 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
یکشنبه 25 فروردین 1387 - 19:48:35 | کد مطلب: 48674 چاپ

زندگینامه: احمدرضا دریایی (۱۳۲۰-۱۳۸۷)

ارتباطات > رسانه و روزنامه‌نگاری - همشهری آنلاین:
احمدرضا دریایی در سال ۱۳۲۰ در رشت به دنیا آمد و روزنامه‌نگاری را از سال ۱۳۳۸ با نشریه فردوسی آغاز کرد.

دریایی آن موقع تنها 18 سال سن داشت و اگرچه عضو رسمی این نشریه نبود اما به‌طور دائم در محل نشریه حضور داشت و در حوزه ادبیات به‌ویژه شعر نو فعالیت می‌کرد.
از سال 1350 کار خودش را با سرویس شهرستان‌های روزنامه اطلاعات آغاز کرد. او در آن سالها دوران سربازی خود را در بندر انزلی می‌گذراند و البته در کنار سربازی با روزنامه اطلاعات نیز همکاری می‌کرد.

دوران نوجوانی احمدرضا دریایی در بندر گز گذشت. پدر او کارمند راه‌آهن بود. به همین‌خاطر همواره مجبور بود همراه با خانواده‌اش به شهر دیگری نقل‌مکان کنند. دریایی پس از طی دوره سربازی به تهران آمد و در پایتخت ماندگار شد.

او در تهران کار خودش را با روزنامه اطلاعات ادامه داد و به سرعت به عنوان یک روزنامه‌نگار جوان نظر سردبیران روزنامه اطلاعات را به خودش جلب کرد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، احمدرضا دریایی، بیژن نفیسی، رحیمیان و حیدری به‌عنوان اعضای شورای سردبیری روزنامه انتخاب شدند. اما حضور دریایی در اطلاعات دیری نپایید و او ابتدا مجبور شد برای مدت کوتاهی در یکی از دفاتر نیازمندی‌های اطلاعات در میدان تجریش مشغول به کار شود. اما کار جدید هیچ ارتباطی با علایق دریایی نداشت. بنابراین دفتر نیازمندی‌ها را هم خیلی زود ترک می‌کند.

یکی از شناسنامه‌های کاری دریایی نشریه «هدف» است. نشریه فرهنگی، اجتماعی، هنری و ورزشی که به صورت هفته‌نامه هر چهارشنبه منتشر می‌شد. دریایی در مدت 5 سالی که سردبیری هدف را به عهده داشت این هفته‌نامه گمنام را به یک نشریه خوب و پرتیراژ تبدیل می‌کند.

دریایی پس از بیرون آمدن از هدف به هفته نامه آینه رفت و دو سال سردبیر این نشریه بود. آیینه هم یک هفته‌نامه با موضوع‌های اجتماعی و ورزشی بود که در دوران سردبیری دریایی گل کرد، اگرچه نتوانست به پای موفقیت‌های هدف برسد. فعالیت دریایی در آینه با راه‌اندازی روزنامه همشهری مصادف شد.

دریایی می‌گوید: یک روز در آیینه بودم که احمد ستاری به دیدنم آمد، گفت می‌خواهیم یک روزنامه چهاررنگ منتشر کنیم که نخستین روزنامه رنگی کشور می‌شود. پرسید هستی؟ گفتم هستم و آمدم همشهری.

شرح وظایف دریایی در همشهری گسترده بود و از نوشتن مطلب و ویرایش مطالب تا تایید صفحات، سوژه‌دادن به خبرنگاران و عکاسان و بستن صفحه اول را شامل می‌شد.

دریایی در سال‌هایی که در همشهری بود همواره اولین نفری بود که به روزنامه می‌آمد و آخرین نفری بود که روزنامه را ترک می‌کرد.

دریایی در میان جمعی از اعضای تحریریه و کارکنان روزنامه همشهری

تلاش دریایی در همه سال‌هایی که در همشهری حضور داشت معطوف بر این بود که همشهری به ویژه صفحه نخست آن شاد، خواندنی و غیرسیاسی باشد. به همین خاطر پیگیری مباحث شهری، فرهنگی و محیط‌زیست برای دریایی اهمیت ویژه‌ای داشت.

 جان خسته را تا عصر دیجیتال کشاندم

دریایی در کنار کار مطبوعات،سردبیر موفقی نیز در رادیو بود.«راه شب» و «سلام صبح‌بخیر» آثار ماندگار او در رادیو است. متن دریایی در این برنامه‌ها به غایت لطیف و روح‌افزا بود. چنان زیبا می‌نوشت که در مدت کوتاهی مخاطبان بسیاری را به خود جذب کرد و برنامه‌های او در رادیو در صدر فهرست شنیدنی‌های این رسانه قرار گرفت.

احمد رضا دریایی نیمه آبان سال 82 و به دلیل شدت گرفتن بیماری آلزایمر  برای همیشه  از تحریریه همشهری عالم روزنامه نگاری خداحافظی کرد و در کنج منزل عزلت گزید.

احمد رضا دریایی و خداحافظی همیشگی با همشهری و عالم مطبوعات

سال گذشته در مراسم بزرگداشتی که در انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران برگزار شد از احمدرضا دریایی تجلیل به عمل آمد. دریایی به دلیل بیماری آلزایمر در مراسم حضور نیافت. چرا که وی دیگر وضعیت جسمی مطلوبی هم نداشت.

[روزنامه‌نگار برگزیده] [برای دریایی؛ مردی که تخم طرب می‌پراکند]

احمد رضا دریایی پس از دست و پنجه نرم کردن چند ساله با بیماری ‌آلزایمر، سه شنبه بیستم فروردین 1387 به دیار باقی شتافت و پیکرش پس از تشییع از مقابل انجمن صنفی روزنامه‌نگاران در قطعه نام آواران بهشت زهرا به خاک سپرده شد. [احمد رضا دریایی درگذشت]

در همین زمینه: