به گزارش همشهري، ويتوريو استورارو كه به تازگي همراه وودي آلن به جشنواره كن رفته بود، با اشاره به تجربه خود در فيلمبرداري كافه سوسايتي و مشكلي كه در كار با دوربينهاي ديجيتال وجود دارد گفت: «مردم ميخواهند كار زودتر به نتيجه برسد يا در نور كم هم بتوانند تصوير بگيرند اما به اين توجه نميكنند كه در خيلي از صحنهها نور كافي وجود ندارد. اسم اين كار فيلمبرداري نيست؛ ثبت يك تصوير است. من هرگز به استفاده از نور صحنه رضايت نميدهم.»
اين چهره سرشناس دنياي سينما كه با «آخرين امپراتور» برناردو برتولوچي، «ردز» وارن بيتي و «اينك آخرالزمان» فرانسيس فورد كوپولا جايزه اسكار بهترين فيلمبرداري را برده، ادامه داد: «حتي در مهمترين فيلمها كه برنده جايزه اسكار شدهاند، شما ميتوانيد صحنه را بدون استفاده از نورپردازي ثبت كنيد اما اين لزوما به معني نور مناسب شخصيتها نيست. ما بايد هميشه باعث جلو رفتن داستان بشويم، نه اينكه به عقب برگرديم.»
استورارو با اشاره به مخالفت خود با استفاده از عبارت «مدير فيلمبرداري»، افزود: «اين يك اشتباه بزرگ است. يك فيلم نميتواند دو مدير يا كارگردان داشته باشد. بياييد به كارگردان احترام بگذاريم. فيلمبردار واژه درست است و نميتوان جاي آن را با عكاس عوض كرد. فيلمبرداري با تصاوير متحرك سر و كار دارد و ما بايد سفري را از يك نقطه شروع كنيم و در نقطهاي ديگر به پايان ببريم.
نميتوان با خلق يك قاب زيبا، يك فيلم زيبا ساخت. به همين دليل است كه من فيلمبرداري را نوشتن با نور تعريف ميكنم.»
او كه در سخنان خود شيوه كار در درام دهه 1930 كافه سوسايتي را هم تشريح ميكرد، درباره تفاوت شيوههاي مختلف فيلمبرداري گفت: «چند سال پيش يك انتخاب سخت ميان فيلم و ديجيتال وجود داشت. تهيهكنندگان فكر ميكردند كار كردن با دوربين ديجيتال ارزانتر است كه اينطور نيست و سريعتر است؛ كه باز هم اينطور نيست. فيلمبرداري تعادل برقرار كردن ميان فناوري و هنر است و وودي آلن هم در جريان توليد كافه سوسايتي، با همين شيوه كار ميكرد.»