تاریخ انتشار: ۲۸ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۸:۴۲

تو همه‌جا هستی. نمی‌دانم چرا می‌گویند باید تو را در آسمان جست‌وجو کنم. شاید چون آسمان خیلی پاک‌تر و بیکران‌تر از زمین است. اما تو را می‌شود در ابهت کوه، سفیدی برف، خنکی نسیم بهار، روشنی خورشید و اوج‌گرفتن پرنده‌ها در آسمان آبی حس کرد.

یاد شعری افتادم«برگ درختان سبز در نظر هوشیار/ هر ورقش دفتری است معرفت کردگار»

تو نقاش بی‌نظیری هستی. ترکیب رنگ‌ها را خوب می‌دانی. آدم دلش می‌خواهد ساعت‌ها بنشیند و فقط به این تابلوی نقاشی خیره شود. می‌شود وجودت را هر لحظه حس کرد، هر ثانیه که به تماشای جهان می‌نشینم. تو را حتی در قطره‌ی باران بهاری می‌توانم حس کنم. و تویی که می‌دانی چه‌قدر بی‌انتها دوستت دارم، پدیدآورنده‌ی یکتای این تابلوی نقاشی بی‌همتا.

پریساسادات مناجاتی، ۱۶ساله، خبرنگار افتخاری از کرج

تصویرگری: ربکا بروگان