در فصل صید میگو آبهای جنوب هرمزگان پر میشود از لنجهایی که تورهای خود را به آب انداختهاند؛ پر میشود از صیادانی که چشم به آب دوختهاند تا روزیشان را از آن بگیرند.
همشهری آنلاین،این فصل، شروع صیادی در آبهای جنوب ایران است و صید میگو یکی از معروفترین این صیادیها. میگو که جنوبیها آن را بهصورت مختصر میگ مینامند، در لغت ترکیبی از دو کلمه «میگ» به معنی ملخ و «او» به معنی آب است که در مجموع میشود ملخ آبی؛ یعنی همان جانوری که صیادان جنوبی ۴۵روز در سال، قسمتی از آبهای خلیجفارس را برای صید او وجب به وجب میگردند.
گندك كه بخش انتهايي تور است، روي لنج آمده و ماحصل يك بار تور انداختن تقريبا مشخص شده. صيد كه روي كف لنج خالي ميشود وقت پاك كردن آن است؛ ميگوها بايد با توجه به گونه آنها در سبدهاي جداگانه جمع شوند.صید میگو«لنج براي ما هم خانه است و هم محيط كار»؛ اينرا فقط ناخدا نميگويد، همه كساني كه در لنج صيادي كار ميكنند، اينجا را مثل خانه خود ميدانند.درست است كه ادوات جديد صيادي كار صيد را سادهتر كرده اما در جنوب ايران هنوز هم بيرونآوردن تور از آب به نيروي بازوي صيادان بسته است.هربار كه جمع كردن و پاك كردن صيد تمام ميشود، جاشوها دو ساعتي وقت دارند تا استراحتي كرده يا غذايي بخورند. يكي از جاشوها كارش پريدن در دريا و حل مشكل تور در آب است. وقتي تور به جايي گير كند يا به قول خودشان گيره جرثقيل به طناب تور نگيرد، اين جاشو به آب ميپرد و جرثقيل را به تور وصل ميكند.صيد ميگو براي صيادان جنوب ايران حكم طلا دارد؛ ميگو تمام دارايي و حاصل زحمت آنها ميشود تا بتوانند روزي خود و خانوادهشان را تامين كنند.مرغان دريايي همراه هميشگي لنجهاي صيادي هستند؛ فقط كافي است صيادان به جمع كردن تور مشغول شوند تا پرندهها آسمان را با حضور خود سياه كنند و سكوت دريا را با صداي خود بههم بزنند.