تاریخ انتشار: ۲۰ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۹:۰۸

این اولین باری نیست که ایران می خواهد در مقابل پول بلوکه شده اش، جاسوس آمریکایی آزاد کند.

یکی از مقاطعی که مسئله جاسوسان آمریکایی و پول ایران مطرح بود، در ابتدای انقلاب بود.  
1. آزادسازی جاسوسان آمریکایی در برابر پولهای بلوکه شده ایران- سال 1359 
در ابتدای انقلاب، در سال 59 در قضیه آزادسازی جاسوسان لانه جاسوسی، بنا شد که چنین تبادلی صورت بگیرد. در این ماجرا، در ضمن قرارداد 1981 الجزایر (با قرارداد 1975اشتباه نشود) ایران متعهد شد که جاسوسهای آمریکایی را آزاد کند و در مقابل، آمریکا فرمان اجرایی 12170 و تحریمهای تجاری و اقتصادی را لغو و دارایی های مسدود شده ایران را آزاد کند.   
در آن سال ایران جاسوسان را آزاد کرد، اما آمریکایی ها دارایی های مسدود شده ایران را آزاد نکردند. البته با توجه به شکست مفتضحانه آمریکا در قضیه طوفان طبس و تأخیر مجلس شورای اسلامی در تصویب این قرارداد، کارتر دور دوم انتخابات را به ریگان باخت و اولین رئیس جمهور تک دوره ی آمریکا لقب گرفت.
2. آزادسازی جاسوسان آمریکایی در برابر پول بلوکه شده ایران- سال1394
در این تبادل جیسون رضائیان و 3 جاسوس دیگر در مقابل فقط 1و 7دهم میلیارد دلار آزاد می شدند. گفتنی است انقدر جیسون برای آمریکایی ها و شخص اوباما مهم بود که ادامه مذاکرات برجام متوقف بر آزادی او شد. و از آنجا که برای دولت وقت ایران رسیدن به توافق در برجام حیاتی بود، و این نقطه ضعف برای طرف مقابل عیان شده بود، به بهایی اندک در این تبادل تن داد.   
3. آزادسازی جاسوسان آمریکایی در برابر پول بلوکه شده ایران-سال 1402 
این بار در تبادل جاسوس و پول، 6 میلیارد دلار پول بلوکه شده ایران، در مقابل 4 جاسوس آمریکایی آزاد می شوند که در این تبادل تفاوتهای قابل توجهی وجود دارد:  
1. آزادی حداقل همان تعداد شهروند ایرانی زندانی شده در آمریکا جزو شرایط این آزادسازی است. 
2. اول پولها به حسابهای ایران واریز می شوند، بعد جاسوسان آزاد می شوند. 
3. بر خلاف معامله ای که با عراق شد، شرطی در پرداخت وجود ندارد. مثلا به صورت نفت در برابر غذا نیست.  
4. این در حالی است که در هفته های جاری خبر آزادسازی 2و7دهم میلیارد دلار دیگر از دارایی های ایران توسط عراق از طریق عمان بود که با مانع آمریکا مواجه بود. 
5. این شکست برای آمریکا به گونه ای سنگین آمده است که مایک پنس معاون ترامپ و فعال انتخاباتی آتی آمریکا، از آن به عنوان «بزرگترین باجی که تا به حال ایران داده بودیم» یاد کرده و گفته است: «ایران، در واقع به چین و روسیه اعلام کرد که قیمتها افزایش پیدا کرده است.» 
مجموعه این مقاومتهای دیپلماسی توسط ایران، این پیغام را به جهان صادر کرد که این تبادل به صورتی عزتمندانه تری انجام می شود و آمریکا عقب نشینی واضحی انجام داده است. این نشانه مقاومت دولت سیزدهم در برابر زیاده خواهی های آمریکا است که می توان از آن به «دیپلماسی امنیتی» یاد کرد.