به گزارش همشهری آنلاین، روز جشن بالشها در بیش از ۱۵۰ نقطه مختلف دنیا از جمله لندن، هلند، استرالیا، نیویورک و بوینس آیرس روزی جالب و فراموشنشدنی محسوب میشود؛ زیرا در این روز، بارانی از پرهای سفید سراسر شهر را سفید پوش میکند و بهتر است کسانی که به پر آلرژی دارند، در این روز از خانههای خود بیرون نروند. دوم آوریل روزی است که مردم با بالشها و متکاهای خود به خیابانها آمده و با پرتاب کردن آنها به یکدیگر جنگی تمام و عیار و البته بی خطر راه میاندازند.
در این روز در این کشورها، روز جهانی پرتاب بالش یا مبارزه به وسیله بالش نامیده شده است و طرفداران بسیار زیادی هم دارد که هرگز این روز را فراموش نمی کنند. جالب اینجاست که توریستهایی که برای گردش به این کشورها میآیند در این روز سعی میکنند در جشن شرکت کنند. این جشن که در فهرست عجیب و غریب ترین فستیوالهای دنیا قرار گرفته، توانسته است تا به حال چندین رکورد گینس را نیز به خود اختصاص دهد.
مردم برای شرکت در این فستیوال از لباسهای راحت مانند لباسهای ورزشی، پیژامه، تیشرت و شلوارک استفاده میکنند و بیشتر آنها بالشهای پری میآورند که در هنگام جنگ در هوا منفجر شده و پرهای آن حال و هوای بیشتری به جنگ بدهد.
این فستیوال در مشهورترین میادین و پارکهای شهرها برگزار میشود تا مردم را هر چه بیشتر به استفاده از فضاهای عمومی ترغیب کنند. جنگ جهانی بالشی که به غیر از به هم ریختن چهره شهر، منفعت دیگری جز ساختن یک روز شاد برای مردم ندارد، به منظور تغییر دادن عادتهای مردم در روزهای تعطیل آخر هفته و آمدن به مکانهای عمومی برای تفریح به جای نشستن جلوی تلویزیون یا خوابیدن در خانه است. کشورهایی که در سالهای نخستین در این فستیوال شرکت میکردند، بسیار کم و حدود ۱۰ کشور بودند. اما تعداد آنها به سرعت افزایش یافته و حالا از ۱۰۰ کشور نیز بیشتر شده است.
همچنین افرادی که در این جنگ به یکدیگر حمله میکردند، از صدها نفر به صدها هزار نفر افزایش پیدا کردهاند که این خود نشان دهنده محبوبیت جشنها و فستیوالهای عمومی در بین مردم است. فستیوال پرتاب بالش برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ و در نیویورک برگزار شد.
امروزه از داوطلبان شرکت در این فستیوال به صورت اینترنتی و یک هفته قبل از جنگ ثبت نام میکنند. شرایط شرکت در این مسابقه استفاده از بالشهای بسیار نرم است که آسیبی به کسی وارد نکند، نداشتن گل سر، موبایل و عینک و پوشیدن لباس و کفش راحت و مناسب، پرتاب نکردن بالش به سمت کسانی که بالش ندارند یا فیلمبردارهاست. همچنین اگر کسی از بالشهای سنگین برای جنگیدن استفاده کند، به طور قطع از بازی اخراج خواهد شد. داوران و ناظران جشن به طور دائم بین شرکت کنندگان میچرخند و متخلفان را از محوطه جشن دور میکنند.
برای شرکت کردن در این فستیوال هیچ محدودیت سنی وجود ندارد و هر کسی با هر سن و سالی اجازه دارد تا در این جنگ شرکت کند و همین باعث شده تا مردم به صورت خانوادگی در جشن شرکت کرده و طرفداران فستیوال نیز به این طریق بیشتر شوند.
با اینکه جنگافزارهای این فستیوال خطرناک نبوده و باعث آسیب دیدگی نمیشوند اما گروههای اورژانس، پزشکی، پلیس و آتش نشانی اطراف محل فستیوال را پوشش میدهند تا در صورت بروز مشکل به سرعت در محل حاضر شوند.
این فستیوال علاوه بر شرکتکنندگان چند هزار نفری، تماشاچیان بسیاری هم دارد؛ کسانی که قادر به شرکت کردن در جشن نیستند، میتوانند در محلهای مشخص شده برای تماشاگران، ایستاده و جنگ را از نزدیک ببینند و در شادی شرکتکنندگان سهیم شوند. این فستیوال که از ساعت ۱۰ صبح آغاز میشود، معمولا تا بعدازظهر ادامه پیدا میکند و هر کس که در میانه بازی خسته شود، میتواند برای دقایقی زمین بازی را ترک کند.
در بسیاری از کشورهای برگزار کننده این فستیوال، بالشهای مخصوص جنگ از مدتها قبل در فروشگاهها موجود بوده و به شرکت کنندگان فروخته میشود تا همه آنها از شرایط تقریبا یکسانی برخوردار باشند. پس از برگزاری یک روز بسیار شاد، حالا نوبت به ماموران شهرداری میرسد تا با زحمت فراوان پرهای پخش شده در شهر را تمیز کنند. همین امر باعث شده است تا مسوولان به فکر راه حلی برای این مشکل بیفتند. در بسیاری از کشورها قرار شده است تا فضایی سر پوشیده برای این روز ساخته شود تا پرها به وسیله باد در کل شهر پخش نشوند.