سه شنبه 24 مهر 1397 | به روز شده: 35 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
سه شنبه 18 مهر 1391 - 20:47:53 | کد مطلب: 187360 چاپ

گریه شوق دهلوی برای اجرای اپرای مانی و مانا

فرهنگ > هنر - همشهری‌آنلاین:
استاد حسین دهلوی که بیش از دو دهه به هر سو دوید تا اپرای مانی و مانا را اجرا کند، اما توفیقی نیافت، دوشنبه شب توانست آرزوی خود را برآورده ببیند. او اشک شوق افشاند برای اجرای اثرش و از اجرای ارکستر پارس هم تعریف کرد.

 به گزارش همشهری‌آنلاین به نقل از پایگاه اطلاع رسانی موسیقی حسین دهلوی که نزدیک به چهار دهه قبل اپرای «مانی و مانا» را برای کودکان ایران و جهان نوشته بود از اجرای اپرایش تحت تاثیر قرار گرفت و گریست.

 دهلوی درباره اجرای اپرای«مانی و مانا» توسط ارکستر پارس به سرپرستی ناصر نظر گفت: این اجرا، اجرای خوبی بود و طراحی مناسبی صورت داشت که نشان می داد دست اندرکاران ارکستر پارس برای اجرای آن زحمت زیادی کشیده بودند. در کل از اجرای اپرای«مانی و مانا» توسط ارکستر پارس رضایت دارم و برای آنها آرزوی موفقیت می کنم.

دهلوی درباره این اپرا که دوشنبه شب  در تالار وحدت به روی صحنه رفته بود تصریح کرد: هدف اصلی ام از خلق اپرای مانی و مانا، ساختن اثری برای کودکان بود که بتوان آن را در تمام دنیا برای کودکان به اجرا در آورد. به همین دلیل نیز از فرم اپرا استفاده کردم که چنین قابلیتی دارد.

این آهنگساز که از اجرای اپرایش پس از چهار دهه تحت تاثیر قرار گفته بود در حالی که می گریست گفت: برای ساخت اپرای مانی و مانا چندین سال عمر گذاشتم؛ این اثر به این سادگی ها ساخته نشده است و خوشحالم که امروز شاهد اجرای آن هستم.

وی همچنین افزود: کودکان نیز بخشی از جامعه انسانی را تشکیل می دهند و چنین آثار موسیقایی بر روی آنها تاثیر گذاری مستقیم دارد. اجرا و ضبط چنین اثری توانمندی خاص خودش را می خواهد؛ البته بودجه مناسبی را نیز می طلبد که به گمانم می بایست از سوی دولت تامین شود. به هر حال من عمر و توانایی ام را صرف ساختن چنین اثری کرده‌ام.

more

  برای استاد حسین دهلوی

حسین دهلوی ادامه داد: این کار هدیه است به مردم کشورم و باید دست اندرکاران کمک کنند که این اثر ضبط شود و علاوه بر کودکان کشورمان، برای کودکان سایر نقاط دنیا نیز ارسال شود. به هر حال همانطور که می دانید آثار موسیقایی برای کودکان در تمام دنیا به نسبت بزرگسالان کمتر تولید می‌شود.