تیتر سه زیرسرویس
-
حُقه معتادان برای کشیدن وافور | روایت رفوگران از نوشتافزار مورد علاقه خلافکاران!
ابزارهای فرهنگی گاه سرنوشت عجیبی در تهران قدیم پیدا میکردند؛ مثل دواتهای چینی مرغوب که روزگاری برای مشق خط بچهها وارد شده بودند، اما ناخواسته مقصد دیگری پیش رویشان قرار گرفت و راه به بساط دود و دم پیدا کردند.
-
این خیابان معروف را افغانها ساختند!
درباره یکی از معروفترین خیابانهای تهران حرف میزنیم؛ خیابانی که همزمان با لالهزار و به همراه میدان توپخانه جزو اولین معابری بود که در سال ۱۳۱۰ خورشیدی آسفالت شد.
-
فیلم | ماجرای جالب وقف قنات محله سرچشمه
در تهران قدیم، وقف فقط به زمین و ملک محدود نمیشد؛ گاهی آب هم وقف میکردند تا سهمی از زندگی مردم باشد. علیرضا کلانتر یکی از کسانی بود که قناتی در محله سرچشمه وقف کرد.
-
فیلم | سنگهای ساختمانی تهران قدیم از کجا میآمد؟
شاید کمتر کسی بداند بخشی از خانههای قدیمی تهران با سنگهایی ساخته میشد که از یکی از کوههای معروف تهران میآمد. اما این سنگها چطور به شهر میرسیدند و ماجرای استفاده از آنها چه بود؟
-
تاوانی که سرمایه یک عمر شد | چرا آقای خودکار بیک از پدر سیلی خورد؟
در مرام کاسبان قدیم بازار تهران، دخل و ترازو فقط ابزار دادوستد نبود، محک ایمان و عیار شرف بود. برای علیاکبر رفوگران، موسس کارخانه خودکار بیک در دوران نوجوان که نخستین گامهای شاگردی را در حجره پدری برمیداشت، مرز باریک میان زرنگی کاسبکارانه و دستاندازی به حق مردم همیشه با کتاب و درس روشن نمیشد.
-
یک ایران برای او زنگ میزند | شیرخدا، صدای ماندگار ورزش باستانی
عباس شیرخدا، صدای آشنای ورزش پهلوانی ایران، راوی روزگارانی است که هویت اصیل پایتخت در دل مرامها، لوتیگریهای بیادعا، زنگ و ضرب زورخانهها و نغمههای سحرگاهی معنا پیدا میکرد. او نزدیک به یک قرن است که در هوای این شهر نفس میکشد. شیرخدا از دل بازارچههای جنوب تهران برای مردم، مردخدا شد.
-
فیلم | چنارهای تهران را چه کسی کاشته است؟
چنارهای تهران از چه زمانی به بخشی از هویت این شهر تبدیل شدند؟ آیا ریشه این پیوند را باید در خیابان ولیعصر جستوجو کرد یا تاریخ، روایت قدیمیتری در خود دارد؟
-
روزگاری که شتر، کامیون ترانزیت تهرانیها بود | خاطرهبازی با علیاکبر رفوگران، بنیانگذار کارخانه «بیک»
تهران روزگاری نبض حیاتش با خنکای تاریکِ آبانبارها، صدای کوبش سُم شترها در کوچهپسکوچههای خاکی و سوسوی کمجان چراغهای نفتی میزد؛ روزگاری که یک جرعه آب خنک از پاشیر یا تهمانده نانی در سرمای قحطی، آداب و حرمت داشت. علیاکبر رفوگران، موسس کارخانه بیک، ما را به سالهای دهه ۲۰ میبرد.
-
«دوک دو لالهزار» که بود؟ | لالهزار را ٩٠ هزار تومان فروختند
تهران سالهای دور یکپارچه باغ بود و پردار و درخت و تنها بهخاطر یکی از هزاران باغهای زیبای این شهر اروپاییها به آن شهر چناران لقب داده بودند.
-
فیلم | منفورترین شغل تهران قدیم چه بود؟
در تهران قدیم، برخی پیشهها بیش از آنکه اعتبار و اعتماد به همراه داشته باشند، با حاشیه و بدنامی گره خورده بودند. مناسبات میان کسبه و مشتریان همیشه بر مدار اعتماد نمیچرخید و گاه یک دادوستد ساده، به اختلافی جدی و حتی مرافعهای عمومی تبدیل میشد.