یکشنبه 26 آذر 1396 | به روز شده: 8 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
چهارشنبه 16 اسفند 1391 - 16:01:33 | کد مطلب: 204258 چاپ

زندگینامه: نیکولاس مادورو (۱۹۶۲-)

جهان > آمریکا - همشهری آنلاین:
نیکولاس مادورو موروس (Nicolás Maduro Moros) در سال ۱۹۶۲ در کاراکاس پایتخت ونزوئلا به دنیا آمد.

نیکولاس مادورو معاون هوگو چاوز که در زمان بیماری وی زمام امور ونزوئلا را در اختیار داشت، از انقلابیون اصیل این کشور و همراه وفادار چاوز به حساب می‌آید.

نیکولاس مادورو، فعالیت سیاسی خود را از زمان نوجوانی با حمایت از جنبش انقلابی بولیویاری آغاز کرد و از زمانی که راننده اتوبوس بود به نمایندگی از کارگران در اتحادیه صنف حمل و نقل در کاراکاس رسما وارد سیاست شد. وی یکی از بنیان گذاران حزب سیاسی است که بعدها حزب چاوز از دل آن بوجود آمد.

مادورو در سال 2000 نماینده شورای ملی بود و دفاع جانانه او از سیاست‌های چاوز، او را به یکی از حامیان مورد علاقه وی تبدیل کرد. وی از سال 2006 وزیر خارجه ونزوئلا بوده و پس از برگزاری انتخابات ماه اکتبر به معاون اولی رئیس جمهور ارتقا یافت.

مادورو در دوران تصدیش در وزارت خارجه، مدافع جدی ایده‌های چاوز بود و همراه با چاوز منتقد سرسخت مسائل جهانی با رویکرد حزب چپ بشمار می‌رفت.

وی که پیش از تصدی وزارت خارجه رئیس قوه مقننه بود، پس از وزارت، پست قبلی خود را به همسرش سیلیا فلوره واگذرا کرد. فلوره اولین زنی است که در فاصله سالهای 2006 تا 2011 ریاست شورای ملی را به عهده گرفته است.

در سال 1992 که چاوز در پی کودتای نظامی ناموفق خود به زندان افتاد، فلوره با هدایت تیم قضایی توانست وی را پس از دو سال، از زندان آزاد کند. فلوره در حال حاضر دادستان کل کشور است.

مادورو از اولین روزهای درمان سرطان چاوز در نیمه سال 2011، همراه وی بوده و اغلب با او به هاوانا سفر می‌کرده است.

در طول برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اکتبر 2012 در ونزوئلا، مادورو در اقدامی که نشان از وفاداری داشت، رانندگی اتوبوس حامل چاوز و همراهانش را شخصا به عهده گرفت.

پیشینه عضویت وی در اتحادیه کارگری سبب شده است نظر طرفداران چاوز به وی مثبت بوده و احترام زیادی برای او قائل باشند. از نظر دیپلمات های خارجی، مادورو بسیار خوش برخورد است و در میان همه اطرافیان چاوز بهتر می‌توان با وی ارتباط برقرار کرد.

هوگو چاوز، مادورو را به عنوان جانشین خود در حزب و ریاست جمهوری معرفی کرده بود و طبق قانون اساسی ونزوئلا، اگر رئیس جمهور نتواند دولت را اداره کند معاون اول وی به طور موقت جانشین او خواهد شد.

چاوز قبل از مرگ به طرفدارانش تاکید کرده بود در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری، مادرور کاندیدای حزب متبوع‌اش خواهد بود و از مردم خواست برای تداوم انقلاب بولیویاری به مادورو رای بدهند.

نیکولاس مادورو پس از مرگ هوگو چاوز، ششم مارس سال 2013 به عنوان رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا انتخاب شد.

کمیسیون انتخابات ونزوئلا آوریل سال 2013 اعلام کرد نیکلاس مادورو با کسب 50.7 درصد آراء به‌عنوان رئیس‌جمهور این کشور انتخاب شد. انریکه کاپریلس رقیب مادورو نیز 49.1 درصد آراء را از آن خود کرد.

در همین زمینه: