شنبه 7 اسفند 1395 | به روز شده: 6 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
سه شنبه 21 خرداد 1392 - 11:24:10 | کد مطلب: 218284 چاپ

آشنایی با ناوشکن شهید بایندر

دفاع > امنیت - همشهری آنلاین:
ناوشکن شهید بایندر در سال 1343 به ناوگان نیروی دریایی کشورمان ملحق شد ه است.

این ناوشکن در طول عمر خود در عملیات‌های مختلفی از جمله درگیری مرزی در سال 47 با کشور عراق، درگیری در جزایر سه‌گانه در سال 53، حفاظت از آبهای سرزمینی در محدوده عملیاتی منطقه دوم دریایی بوشهر، حضور در هشت سال دفاع مقدس و حفاظت از منافع اقتصادی کشور در جزیره خارک شرکت داشته است.

ناوشکن شهید بایندر

این ناوشکن 83.3 متر طول و 10 متر عرض دارد و ارتفاع آن تا عرشه اصلی 23 متر بوده و 1135 تن وزن و سرعتی بالغ بر 20 گره دریایی را داراست.

ناوشکن بایندر در طول هشت سال دفاع مقدس در تمام مأموریت‌های محوله، شرکتی فعال داشت و به دلیل اعمال تحریم‌ها علیه کشورمان با فرسودگی مواجه و در سال 1390 از ناوگان نداجا کنار گذاشته شد.

این ناو شکن با تلاش متخصصان نیروی دریایی ارتش تعمیر اساسی و بازسازی و خرداد سال 1392 مجددا به ناوگان نیروی دریایی ملحق شد.

در روند تعمیرات این ناوشکن، 8 هزار قطعه بومی سازی، 3200 قطعه سرویس، 2500 قطعه معیوب تعویض، 170 سامانه مورد تعمیرات اساسی و بیش از 98 سامانه منصوب روی شناور بهینه‌سازی شد.

نصب و راه‌اندازی سیستم کنترل آتش سلاح‌های ناوشکن، نصب و راه‌اندازی توپ 76 میلی‌متری در پاشنه ناوشکن، نصب و راه‌اندازی توپ 40 میلی‌متر در سینه ناوشکن، نصب و راه‌اندازی سامانه پرتاپ موشک سطح به سطح نور و یکپارچه کردن سامانه کنترل آتش و سامانه سلاح از جمله مهمترین اقدامات انجام درحوزه بازدارندگی این شناور است.

همچنین نزدیک به 60 تن فولاد دریایی این ناوشکن تعویض و در موتورهای اصلی این ناوشکن تعمیرهای اساسی صورت گرفته است.

  • تاریخچه ناوشکن شهید بایندر

شناورهای کلاس بایندر که در رده بندی بین‌المللی تحت عنوان Corvette نامیده می‌شوند برای ایفای نقش کشتی‌های گشتی توپدار ساخته شدند.

ناوشکن شهید بایندر

اولین فروند از آنها بنابر اطلاعات منابع خارجی در ماه مِی 1964 وارد سازمان نیروی دریایی شد و سه فروند بعدی نهایتاً تا فوریه 1969 یعنی در حدود 10 سال پیش از انقلاب اسلامی وارد خدمت شده و با نام های «نقدی»، «میلانیان» و «کهنمویی» نامیده شدند.

این شناورهای 900 تنی که در حالت بارگیری کامل به 1135 تن جابجایی می‌رسند حدود 84 متر طول، 10.1 عرض و 3 متر آبخور دارند.

شناورهای رده بایندر از دو موتور 5250 اسب بخاری که به دو شفت متصل هستند نیرو گرفته و به بیشترین سرعت 37 کیلومتر بر ساعت، برد 3840 کیلومتر با سرعت 33.3 کیلومتر بر ساعت و 7680 کیلومتر با سرعت 22.2 کیلومتر بر ساعت می‌رسند.

تعداد 133 تا 140 نفر خدمه این ناوها را تشکیل می‌دادند. یک دستگاه رادار جستجوی هوایی sps-6c ساخت «وستینگهاوس» در باند D با برد حدود 146 کیلومتر(در برابر یک جنگنده معمولی) و همچنین برای جستجوی سطحی نیز سامانه ای با برد 46 کیلومتر در این شناورها نصب شده بود.

مهمترین تسلیحات ناوهای رده بایندر تا 1990 شامل این موارد بود که برخی از ابتدا و برخی بعد از ورود به ایران نصب و بکارگیری شدند: دو قبضه توپ 3 اینچی(حدود 76.2 میلیمتر) از نوع MK34 با برد 8.3 کیلومتر علیه اهداف هوایی و 12 تا 12.8 کیلومتر در برابر اهداف سطحی با نواخت تیر 50 گلوله در دقیقه یکی در سینه ناو(جلو) و دیگری در پاشنه(عقب)، یک قبضه توپ 40 میلیمتری «بوفورس» دو لوله مستقر در نیمه عقبی ناو و در عرشه اول با برد 5.5 کیلومتر و برد نهایی 10کیلومتر و نرخ آتش 120 گلوله در دقیقه.

در همین زمینه: