شنبه 9 اردیبهشت 1396 | به روز شده: 6 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
دوشنبه 23 اسفند 1395 - 10:34:56 | کد مطلب: 364892 چاپ

جعبه سیاه تصادفات جاده‌ای را باز کنیم

اجتماع > اجتماعی - کرامت بلاغی :
فقط نوروز سال گذشته هر روز ۵۱نفر در جاده‌ها کشته شدند.به استناد آمار پلیس این عدد در مجموع ایام سفرهای نوروزی به نزدیک ۸۰۰نفر رسیده است.

استان فارس، جايي كه من در آن زندگي و كار مي‌كنم سال گذشته با 86فوتي بيشترين آمار تلفات تصادفات نوروزي را داشته است.سال ۱۳۸۵ نزديك به ۲۸ هزار نفر در جاده‌هاي كشور كشته شدند كه امسال اين عدد به ۱۶ هزار نفر رسيده است.در مورد هر يك از اين افراد، اگر خانواده آنها را نخستين و مهم‌ترين قربانيان رواني و عاطفي به‌حساب بياوريم، به‌طور ميانگين مي‌توان گفت سالانه بالغ بر 200هزار نفر از افراد جامعه دچار آسيب‌هاي روحي مي‌شوند؛ پدر و مادري كه فرزند خود را از دست داده يا فرزندي كه والدين خود و زني كه شوهرش را از دست داده و در برخي موارد هم اعضاي يك خانواده همگي قرباني يك حادثه مي‌شوند.

درحالي‌كه پس از وقوع اينچنين حوادث مرگبار، كمتر روزنامه‌اي به ابعاد رواني ماجرا مي‌پردازد. گاهي فكر كرده‌ام كاش همانطور كه هواپيما‌ها جعبه سياه دارند و پس از سقوط مي‌شود آخرين مذاكرات را شنيد، مي‌شد خودرو‌ها هم جعبه سياه داشته باشند.كسي به‌دنبال جعبه سياه اين هواپيماهاي زميني نيست. وقتي روشن شود در لحظات آخر بين مسافران يا اعضاي خانواده‌اي كه سرنشينان اين خودروها بوده‌اند، چه گفت‌وگويي شده و آنها چگونه با مرگ دست‌وپنجه نرم كرده‌اند و در آن لحظه‌هاي هولناك در ميان پاره‌هاي بي‌رحم آن خودروها در چه انديشه‌اي بوده‌اند، علت سوانح رانندگي را از زوايه تازه‌اي مي‌نگريم. زوايه‌اي كه مي‌تواند به بيداري جامعه بابت اين آسيب بزرگ اجتماعي كمك كند.

داشتن جعبه سياه براي خودرو‌ها شايد آرزويي دست نيافتني باشد اما مي‌شود اين جعبه سياه را شبيه‌سازي‌ كرد.جعبه‌اي كه ؛رمزگشايي از آن مي‌تواند با تحريك عواطف و احساسات، تأثير مثبتي در كاهش ميزان سوانح رانندگي در پي داشته باشد.نمي دانم چرا ما در اينكه مردم را از سوانح رانندگي بترسانيم، احتياط مي‌كنيم.اينكه رسانه‌ها وضعيت مجروجان پس از تصادفات رانندگي و مصايب آنها را گزارش كنند، تصاويري از كساني كه بر اثر تصادف براي هميشه وليچرنشين شده‌اند را منتشر كنند و گزارش‌هايي از زندگي‌هايي كه سرپرست‌شان را در همين حوادث از دست داده‌اند بنويسند، حتما مفيد خواهد بود.به‌نظرم در روزهاي منتهي به سفرهاي نوروزي و بالا رفتن دوباره آمار تصادفات، هيچ اشكالي ندارد اگر روزنامه‌ها در تكرار خبر‌ها و گزارش‌هاي مربوط به اين حوزه دست و دلباز‌تر باشند.تلويزيون، مطبوعات و البته شبكه‌هاي اجتماعي مي‌توانند نقش همان جعبه‌هاي سياه را شبيه‌سازي‌ كنند، تا وقتي كسي مي‌خواهد بدون چك كردن اتومبليش به سفر برود، وقتي خوابش مي‌آيد رانندگي كند، يا با سرعت غيرمجاز براند ياد اين تصاوير و مطالب بيفتد.