دوشنبه 2 مرداد 1396 | به روز شده: 2 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
سه شنبه 20 تیر 1396 - 22:12:11 | کد مطلب: 375917 چاپ

عمو یونس و کبوترهایش

میزآنلاین > گزارش - همشهری آنلاین- علی کدخدازاده:
در مواجهه با رفتار‌های متفاوت انسان‌ها در موقعیت‌های مختلف گاه می‌مانی که کدام شخصیت آنها برایت ارجمند‌تر است.

همشهري آنلاين متشكل از يك سالن و سه اتاق است. يكي از آنها اتاق سردبير است. در اينجا مانيتور‌ها روشن است تا مدام خبر‌ها رصد شود. بحث‌ها در باره خبر، تغيير محل آن در صفحه اصلي، مراقبت از سرعت در خبر رساني، چانك، ليد، تيتر، عكس‌، كپشن است. در اينجا گاه جلساتي در باره رسانه، ارتباطات و تحقيق هست. در اينجا گاه دانشجويان دكتري مي‌‌آيند تا با استادشان صحبت كنند. در روي ميز چند جلد پايان نامه هم هست. در اينجا گاه صحبت از اجلاس‌های ژنو و اينجور چيز‌هاست. اينجا اتاق دكتر يونس شكرخواه، استاد دانشگاه، روزنامه‌نگار قديمي و از اين جور حرف‌هاست.

Dr Shokrkhah

اما گاه جادوي حيات، از پنجره پشتي داخل مي‌شود. پشت سر استاد شكرخواه يك تراس خيلي كوچك است كه دو گلدان روي آن گذاشته‌اند. كمي دورتر بر هره ساختمان روبرويي، تعداد زيادي كبوتر نشسته‌اند. آنها مي‌دانند كه زمان غذاخوردنشان رسيده‌ است. آنها مي‌دانند كه "او" كي‌ مي‌آيد و چه وقت برايشان دانه مي‌ريزد.

"او" سر ساعت با شوق، دانه‌هاي كبوترها را برايشان مي‌ريزد. نه يك روز يا دو روز. هر روز. و وقتي كه به هر دليلي نيست، نگران كبوتر‌هاست تا سر بي‌شام زمين نگذارند.

او خيلي‌ وقت‌ها براي اينكه كبوتر‌ها نترسند، پشت به آنها مي‌نشيند اما گوش‌اش به صداي هياهوي كبوترهاست. او حتي گاهي وقت‌ها براي اينكه كبوتر‌ها اصلا نترسند، پرده پنجره‌ را مي‌كشد تا آنها راحت دانه بخورند.

اما گاهي نيز، معجزه حيات وامي‌داردش تا زير چشمي به كبوتر‌ها نگاه كند. يك دقيقه، دو دقيقه و گاه؛ تا وقتي كه سير شوند و بروند.

در اين لحظات، خنده‌اي به پهنای احترام به زندگي بر لبانش نقش مي‌بندد، آنقدر پهن و بزرگ كه اتاق مي‌خندد. در اين شرايط او ديگر استاد، معلم، محقق و روزنامه‌نگار نيست. او "عمو يونس" است و كبوترهایش.

بعد از سال‌ها آشنايي با او، هنوز نمي‌دانم كدامشان ارجمند‌ترند؛ دكتر يونس شكر‌خواه يا عمو يونس كبوترها.

    • Telescope services
    • پاوربانک