سه شنبه 8 فروردین 1396 | به روز شده: 3 ساعت و 13 دقیقه قبل

HAMSHAHRIONLINE

The online version of the Iranian daily Hamshahri
ISSN 1735-6393
پنجشنبه 16 دی 1395 - 11:37:00 | کد مطلب: 356619 چاپ
از نو نوشتن

داستان، خودش نوشته می‌شود

کودک و نوجوان > فرهنگی - اجتماعی - ترجمه‌ی مانلی شیر‌گیری:
«روت وایت»، نویسنده‌ی کتاب «پسرخاله وودرو» و برنده‌ی نشان نیوبری:

اوایل فکر می‌کردم که وقتی شروع به نوشتن می‌کنم باید دقیقاً بدانم قرار است چه فرایندی را طی کنم.

به عبارت ديگر، تمام داستان بايد در ذهنم باشد و فقط جاهاي خالي را پركنم. ولي كم‌كم ياد گرفتم كه نمي‌توانم اين‌شكلي بنويسم. وقتي نوشتن رمان را آغاز مي‌كنم، داستان، خودش خودش را مي‌نويسد.

مهم‌ترين چيزي كه فهميده‌ام اين است كه بايد بدانم در چند فصل اول قرار است چه اتفاقاتي بيفتد. بايد در سرم داشته باشم كه چه شخصيت‌ يا شخصيت‌هايي در داستانم خواهم داشت و آن‌ها را در موقعيتي قرار دهم و اولين فصل را بنويسم.

بعد داستان، به‌نوعي زندگي خودش را آغاز مي‌كند. من مكان و آدم‌ها را خلق مي‌كنم و بعد مي‌نشينم و تماشا مي‌كنم كه چه اتفاقي برايشان مي‌افتد.

براي ضبط ايده‌هايم يك دفترچه دارم كه همه‌چيز را در آن يادداشت مي‌كنم. گهگاه هم به سراغش مي‌روم و سعي مي‌كنم مرتبش كنم.

براي مثال همه‌ي اصطلاح‌هايي را كه مي‌خواهم ازشان استفاده كنم در يك صفحه مي‌‌گذارم و همه‌ي ضرب‌المثل‌ها يا ترانه‌ها يا ايده‌هايي براي نوشتن يا چيزهايي شبيه اين را در صفحه‌اي ديگر.

خيلي وقت‌ها مثلاً دارم كارهاي خانه را انجام مي‌دهم و بعد به‌سرعت به طرف دفترچه‌ام مي‌روم و چيزي را در آن يادداشت مي‌كنم كه همان لحظه داشتم به آن فكر مي‌كردم. همان وقتي كه به ذهنم خطور مي‌كنند ثبتشان مي‌كنم، چرا كه متوجه شده‌ام خيلي راحت از يادم مي‌روند.