به گزارش همشهری آنلاین، آمریکا برای اینکه تمام مسیرهای ایران را مسدود کند، باید با هفت کشور همسایه و پنج کشور ساحلی دریای خزر نیز تعیین تکلیف کند. آیا واشنگتن واقعاً می‌تواند این همه مرز و مسیر ارتباطی را کنترل کند؟
ببینید، از ۲۳ تیرماه که محاصره دریایی ایران آغاز شده، سنتکام مدعی شده است که نزدیک به ۱۵۰ کشتی را مجبور به تغییر مسیر کرده، پنج کشتی را از کار انداخته و مانع صادرات ۲۵ میلیارد دلار نفت ایران شده است.
اما آمار تجارت ایران چه می‌گوید؟ با وجود اینکه ۷۵ درصد وزن تجارت خارجی ایران از مسیر دریا انجام می‌شود، در شش‌ماهه نخست امسال، وزن تجارت تنها ۳۴ درصد و ارزش صادرات حدود ۲۰ درصد کاهش یافته است. این یعنی تجارت ایران آسیب دیده، اما متوقف نشده است.
حالا آمریکا با طرح «دروازه آهنین» قصد دارد مسیرهای زمینی ایران را نیز محدود کند. اما نکته جالب اینجاست که این طرح در حال حاضر تنها یک کارگروه ۲۰ نفره در فلوریداست و به معنای استقرار نیروهای آمریکایی در مرزهای ایران نیست.
از سوی دیگر، پاکستان شش مسیر زمینی برای انتقال کالا به ایران تعیین کرده است. عراق و ترکیه نیز به‌ترتیب حدود ۱۲ و ۷ میلیارد دلار از صادرات ایران را خریداری می‌کنند. این یعنی روابط تجاری ایران با این کشورها آن‌قدر ریشه‌دار است که با یک دستور آمریکا به‌سادگی متوقف نمی‌شود.
مسیر دریای خزر نیز طبق توافق کشورهای ساحلی، از حضور نیروهای نظامی کشورهای غیرساحلی مصون است.
حتی دنی سیتری‌نوویچ، کارشناس امنیتی اسرائیلی، نیز معتقد است آمریکا نمی‌تواند ایران را از جهان جدا کند.
در نهایت، آمریکا می‌تواند تجارت ایران را دشوارتر و پرهزینه‌تر کند، اما برای بستن تمام مسیرهای ایران، صرفاً محاصره این کشور کافی نیست؛ واشنگتن باید کشورهای همسایه ایران را نیز با خود همراه کند.
نظر شما