او دوره تخصصی شناخت و تکنیک عکاسی را در نیویورک گذرانده و در آژانس بینالمللی عکس خبری سیگما در پاریس عکاسی کرده است. او اولین نمایشگاه عکس خودرا با عنوان حکایت تنهایی آدم در سال ۱۳۵۵ در تهران برگزار کرد.
کلاری در سال ۱۳۵۹ یکی از ۱۵ عکاس برتر سال توسط مجله تایم شناخته شد و عکسهای او در مجلات فرانسوی، آلمانی و آمریکایی چاپ شده است. کلاری به ایران بازگشت و از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۵ بعنوان دبیر واحد عکاسی در تلویزیون فعالیت کرد او بعنوان استاد مهمان در دانشگاه تهران هم عکاسی خبری تدریس میکرد.
او فعالیت حرفهای سینمایی اش را در سال ۱۳۶۳ با فیلمبرداری فیلم جادههای سرد آغاز کرد. از میان آثاری که محمود کلاری مدیریت فیلمبرداری آنها را بر عهده داشته است میتوان به فیلم نامزد اسکار بچههای آسمان اثر مجید مجیدی و همچنین فیلم برنده اسکار جدایی نادر از سیمین اثر اصغر فرهادی اشاره کرد.
- جایزهها و بزرگداشتها
۱۳۶۷ - برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری از هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم سرب
۱۳۷۴ - برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری از چهاردهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم گبه
۱۳۷۷- دریافت جایزه اومبای طلایی برای فیلم ابر و آفتاب از جشنواره بینالمللی فیلم ماردل پلاتا آرژانتین
۱۳۷۸ - برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری از هجدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم بوی کافور، عطر یاس
۱۳۷۸-بزرگداشت از سوی جشنواره فیلم فجر
۱۳۸۲-بزرگداشت در جشنواره سه قاره نانت بعد از ۱۵ سال به یک فیلمبردار اختصاص همراه با نمایشگاه عکس در کاخ جشنواره
۱۳۸۵-برنده سیمرغ بلورین بهترین دستاورد هنری برای فیلمبرداری سیاه و سفید فیلم خونبازی
۱۳۸۷-بزرگداشت از سوی جشنواره فیلم فجر
۱۳۸۹ - برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری از بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم جدایی نادر از سیمین
۱۳۹۰ - برنده قورباغه نقرهای نوزدهمین جشنواره بینالمللی کمرایمیج لهستان برای فیلم جدایی نادر از سیمین
۱۳۹۰ - دریافت جایزه بهترین فیلم برداری برای فیلم استرداد، در جشن انجمن منتقدان سینمای ایران
۱۳۹۳-تندیس یک عمر دستاورد هنری از جشنواره دوبلین در ایرلند
۱۳۹۲-تندیس بهترین فیلمبرداری نهمین جشن سینمای برای فیلم ماهیها عاشق میشوند
۱۳۹۲- دریافت جایزه بهترین فیلم برداری برای فیلم استرداد، در جشن انجمن منتقدان سینمای ایران
۱۳۹۴- بزرگداشت از سوی انجمن فیلمبرداران فرانسه AFC و دریافت تندیس کم فلکس
نظر شما