همشهری آنلاین: سباستین للیو، نویسنده و کارگردان شیلیایی، روز جمعه در خانه‌اش در منطقه لاس کوندس شهر سانتیاگو درگذشت. به گزارش رسانه شیلیایی «ال مرکوریو آنلاین»، پیکر او را آمالیا کاسای، شریک زندگی‌اش، در منزل پیدا کرد. للیو هنگام مرگ ۵۲ سال داشت.
للیو از چهره‌های شاخص سینمای معاصر آمریکای لاتین بود که توانست با عبور از مرزهای جغرافیایی و فرهنگی، مخاطبانی جهانی پیدا کند. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود، آثاری ساخت که اغلب در مرز میان درام شخصی و مسائل اجتماعی حرکت می‌کردند؛ فیلم‌هایی درباره آدم‌هایی که در مواجهه با عرف، مذهب، خانواده و ساختارهای قدرت، برای حفظ هویت و استقلال خود می‌جنگند.
یکی از مهم‌ترین آثار او «گلوریا» (۲۰۱۳) بود؛ فیلمی که در جشنواره برلین به نمایش درآمد و پائولینا گارسیا در آن نقش زنی میانسال و مطلقه را بازی کرد که در جست‌وجوی عشق و معنای تازه‌ای برای زندگی است. للیو چند سال بعد نسخه آمریکایی این فیلم را با عنوان «گلوریا بل» (۲۰۱۸) ساخت. جولیان مور و جان تورتورو بازیگران این بازسازی بودند.
او در سال ۲۰۱۷ با ساخت دو فیلم مهم دیگر، جایگاه خود را در سینمای بین‌المللی تثبیت کرد. «نافرمانی» با بازی ریچل وایس، ریچل مک‌آدامز و الساندرو نیوولا، درامی روان‌شناختی درباره عشق، میل و محدودیت‌های مذهبی و اجتماعی بود که نخستین بار در جشنواره تورنتو به نمایش درآمد. در همان سال، «یک زن شگفت‌انگیز» با بازی دانیلا وگا، توجه جهانی را به خود جلب کرد. فیلم داستان زنی را روایت می‌کند که پس از مرگ شریک زندگی‌اش، با سوگ شخصی و تبعیض‌های اجتماعی روبه‌رو می‌شود. «یک زن شگفت‌انگیز» در سال ۲۰۱۸ جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را دریافت کرد و به نخستین فیلم شیلیایی برنده این جایزه تبدیل شد. این اثر همچنین خرس طلایی جشنواره برلین و جایزه اسپیریت بهترین فیلم بین‌المللی را به دست آورد. موفقیتی که نام للیو را بیش از پیش در سینمای جهان مطرح کرد.
دیوید رونی، منتقد ارشد سینمایی هالیوود ریپورتر، در نقد این فیلم آن را اثری با شدت عاطفی چشمگیر، تغییرات ظریف و پرپیچ‌وخم در حال‌وهوا و انسجامی محکم در نگاه سینمایی توصیف کرده بود.
للیو در سال ۲۰۲۲ با «شگفتی» و بازی فلورنس پیو به سراغ موضوعاتی چون تعصب و سوءاستفاده رفت. آخرین فیلم او، «موج» (۲۰۲۵)، در جشنواره کن به نمایش درآمد؛ یک درام موزیکال درباره دانشجویی شیلیایی با بازی دانیلا لوپز که از جنبش اعتراضی فمینیستی سال ۲۰۱۸ در شیلی الهام گرفته بود.
او هشتم مارس ۱۹۷۴ در آرژانتین به دنیا آمد و در دو سالگی همراه خانواده‌اش به شهر وینیا دل مار در شیلی رفت. للیو در مدرسه فیلم شیلی تحصیل کرد و فعالیت سینمایی خود را با ساخت چند فیلم کوتاه آغاز کرد. نخستین فیلم بلندش، «خانواده مقدس» (۲۰۰۵)، درامی با محوریت روابط جنسی و خانوادگی بود که در جشنواره سن‌سباستین مورد توجه قرار گرفت. «نوئل» (۲۰۰۹) و «سال ببر» (۲۰۱۱) از دیگر آثار سال‌های نخست فعالیت او بودند.
للیو هنگام مرگ روی فیلم «شاعر شیلیایی» کار می‌کرد؛ اثری بر اساس رمانی از آلخاندرو زامبرا که ناتمام ماند.
شرکت سونی پیکچرز کلاسیکس، توزیع‌کننده «یک زن شگفت‌انگیز»، در بیانیه‌ای درگذشت او را تسلیت گفت و اعلام کرد: «سباستین للیو فیلم‌سازی بی‌همتا بود که آثارش پیوسته تکامل می‌یافت و مخاطبان سراسر جهان را غافلگیر می‌کرد. روایت متمایز و نگاه منحصربه‌فرد او در مجموعه‌ای درخشان از آثارش زنده خواهد ماند؛ آثاری که قراردادها را به چالش کشیدند، بر دل‌ها اثر گذاشتند و نشانی ماندگار در سینمای بین‌المللی بر جای گذاشتند.»
با مرگ للیو، سینمای جهان یکی از فیلم‌سازانی را از دست داد که توانایی داشت تجربه‌های شخصی و حاشیه‌رانده‌شده را به روایت‌هایی جهان‌شمول تبدیل کند؛ روایت‌هایی که نه‌تنها از رنج و تنهایی انسان می‌گفتند، بلکه امکان مقاومت، انتخاب و دوباره آغاز کردن را نیز به تصویر می‌کشیدند.
نظر شما